وقتی خود جهان شروع به فکر کردن می‌کند
وارد شوید تا ادامه‌ی پادکست‌ها در هر دستگاهی از همان جایی که رها کرده‌اید پخش شود.
درباره‌ی این قسمت
آیا می‌توان از قوانین فیزیک برای انجام محاسبات و ساخت سیستم‌های هوشمند استفاده کرد؟ در این اپیزود با آینده‌ای متفاوت برای هوش مصنوعی و شبکه‌های عصبی آشنا می‌شویم.
کامپیوترها برای محاسبه به تراشه، کد و الگوریتم نیاز دارند، اما طبیعت بدون هیچ‌کدام از این‌ها دائماً در حال پردازش اطلاعات است. نور، ارتعاش، جریان الکتریکی و دیگر پدیده‌های فیزیکی می‌توانند رفتارهایی ایجاد کنند که از نظر محاسباتی بسیار شبیه عملکرد یک شبکه عصبی هستند.
این ایده، مسیر متفاوتی را برای ساخت سیستم‌های هوشمند پیش روی پژوهشگران قرار داده است. به‌جای اینکه هر محاسبه را به شکل مجموعه‌ای از صفر و یک‌ها روی یک رایانه اجرا کنیم، می‌توان از خودِ رفتار یک سیستم فیزیکی برای انجام محاسبات استفاده کرد.
در این رویکرد، یک ماده در حال ارتعاش، یک مدار الکترونیکی یا حتی یک سامانه نوری می‌تواند ورودی‌ها را دریافت کند، آن‌ها را از طریق قوانین طبیعی خود پردازش کند و خروجی موردنظر را تولید کند. به این ترتیب، بخشی از کاری که معمولاً بر عهده نرم‌افزار و پردازنده است، به خود فیزیک سپرده می‌شود.
گام مهم‌تر، ایجاد قابلیت یادگیری است. اگر یک سیستم فیزیکی بتواند ارتباطات درونی خود را بر اساس تجربه تغییر دهد، دیگر صرفاً یک ابزار محاسباتی نخواهد بود، بلکه می‌تواند به نوعی شبکه عصبی فیزیکی تبدیل شود. چنین رویکردی می‌تواند نگاه ما به ساخت هوش مصنوعی و ماشین‌های آینده را تغییر دهد.
در این اپیزود با ایده‌ای آشنا می‌شویم که مرز میان فیزیک، محاسبات و هوش مصنوعی را کمرنگ می‌کند و نشان می‌دهد شاید برای ساخت ماشین‌هایی که بتوانند اطلاعات را پردازش و یادگیری کنند، لازم نباشد همیشه همه‌چیز را به رایانه‌های دیجیتال بسپاریم. پرسش اصلی این است که اگر خود طبیعت توانایی انجام محاسبات را داشته باشد، چگونه می‌توانیم از این توانایی به نفع فناوری آینده استفاده کنیم؟
برای ثبت دیدگاه وارد حساب کاربری خود شوید.
