پتاح؛ خدای آفرینش و صنعتگران در اساطیر مصر باستان
وارد شوید تا ادامه‌ی پادکست‌ها در هر دستگاهی از همان جایی که رها کرده‌اید پخش شود.
درباره‌ی این قسمت
چرا پتاح با هنرمندان، معماران و صنعتگران پیوند داشت؟ در این پادکست نقش این خدا در آفرینش، هنر و فرهنگ مصر باستان را می‌شنوید.
اگر قرار باشد آفرینش جهان را نه با دست و ابزار، بلکه با اندیشه و کلام تصور کنیم، به یکی از جذاب‌ترین ایده‌های اساطیر مصر باستان نزدیک می‌شویم. پتاح، خدای آفرینش و یکی از مهم‌ترین ایزدان شهر ممفیس، در روایت‌های مصری با قدرت اندیشه، سخن و آفرینش پیوند داشت.
پتاح جایگاهی ویژه در میان خدایان مصر داشت، زیرا آفرینش در روایت مرتبط با او تنها یک فرایند فیزیکی نبود. بر اساس سنت ممفیسی، جهان ابتدا در ذهن شکل می‌گرفت و سپس از طریق کلام و نام‌گذاری به وجود می‌آمد. این نگاه، تصویری متفاوت از مفهوم آفرینش در جهان باستان ارائه می‌کند.
پتاح همچنین با صنعتگران، معماران، مجسمه‌سازان و هنرمندان ارتباط داشت و به‌نوعی حامی کسانی بود که با دست و مهارت خود چیزی تازه خلق می‌کردند. همین پیوند میان آفرینش الهی و آفرینش انسانی، جایگاه او را در فرهنگ و هنر مصر باستان برجسته‌تر می‌کرد.
در باورهای مصریان، ساختن یک بنا، مجسمه یا اثر هنری تنها یک کار فنی نبود و می‌توانست بازتابی از نظم و آفرینشی باشد که در جهان الهی وجود داشت. به همین دلیل، داستان پتاح فقط درباره یک خدای آفریننده نیست، بلکه درباره ارزش اندیشه، کلام، مهارت و توانایی انسان برای تبدیل تصور به واقعیت نیز هست.
در این پادکست با پتاح، خدای آفرینش و صنعتگران در اساطیر مصر باستان، آشنا می‌شویم و جایگاه او در سنت مذهبی ممفیس و روایت‌های مربوط به آفرینش جهان را بررسی می‌کنیم. اگر می‌خواهید بدانید مصریان باستان چگونه ارتباط میان اندیشه، کلام و آفرینش را تصور می‌کردند، این اپیزود تصویری جذاب از یکی از مهم‌ترین دیدگاه‌های اسطوره‌ای مصر ارائه می‌دهد.
برای ثبت دیدگاه وارد حساب کاربری خود شوید.
