سمت تاریک کار تیمی که مدیران نمی‌بینند
وارد شوید تا ادامه‌ی پادکست‌ها در هر دستگاهی از همان جایی که رها کرده‌اید پخش شود.
درباره‌ی این قسمت
در این اپیزود درباره مرز میان همکاری سازنده و همکاری اضافی صحبت می‌کنیم و می‌بینیم چگونه می‌توان بدون اتلاف انرژی، تیم‌هایی موفق‌تر ساخت.
همکاری یکی از ارزشمندترین اصول در دنیای کار است، اما آیا ممکن است چیزی که همیشه به عنوان عامل موفقیت شناخته می‌شود، گاهی نتیجه معکوس داشته باشد؟
در این اپیزود بررسی می‌کنیم چرا افزایش ارتباطات، جلسات و هماهنگی‌های بی‌پایان همیشه باعث عملکرد بهتر نمی‌شود و چطور همکاری بیش از اندازه می‌تواند انرژی تیم‌ها را کاهش دهد، روند پیشرفت کارها را آهسته کند و تمرکز افراد را از بین ببرد.
بسیاری از سازمان‌ها تصور می‌کنند هرچه افراد بیشتری درگیر یک پروژه شوند، نتیجه نهایی بهتر خواهد بود. اما واقعیت این است که همکاری مؤثر به تعداد افراد یا حجم تعاملات بستگی ندارد، بلکه به زمان، هدف و شیوه درست همکاری وابسته است.
در این گفت‌وگو می‌بینیم مدیران چگونه می‌توانند تفاوت میان همکاری ارزشمند و همکاری اضافی را تشخیص دهند و محیطی بسازند که در آن تیم‌ها هم از دانش یکدیگر استفاده کنند و هم استقلال لازم برای پیشرفت داشته باشند.
اگر می‌خواهید بدانید چرا گاهی کمتر همکاری کردن می‌تواند به نتایج بهتر منجر شود و چگونه می‌توان تعادل هوشمندانه‌ای در کار تیمی ایجاد کرد، این اپیزود دید تازه‌ای به شما خواهد داد.
منبع این پادکست یکی از برترین مقالات مجله کسب و کار هاروارد (HBR) نوشته شده توسط مورتن تی. هانسن است.
مورتن تی. هانسن: پژوهشگر برجسته مدیریت و عملکرد سازمانی؛ نویسنده کتاب «عالی در کار» (Great at Work) درباره روش‌های علمی دستیابی به عملکرد بهتر با کار هوشمندانه‌تر.
برای ثبت دیدگاه وارد حساب کاربری خود شوید.
