حروف جدید DNA؛ گسترش الفبای ژنتیکی
وارد شوید تا ادامه‌ی پادکست‌ها در هر دستگاهی از همان جایی که رها کرده‌اید پخش شود.
درباره‌ی این قسمت
دانشمندان با افزودن حروف جدید به DNA، در حال گسترش زبان ژنتیکی حیات هستند. با این ایده شگفت‌انگیز و پیامدهای آن برای زیست‌شناسی آشنا شوید.
DNA زبان شیمیایی حیات است، اما این زبان شاید آن‌قدرها هم که تصور می‌کنیم کامل نباشد. دانشمندان با افزودن حروف شیمیایی تازه به این کد، در حال آزمایش این ایده هستند که آیا می‌توان ظرفیت‌های جدیدی به مولکول‌های حیات بخشید.
در حالت طبیعی، DNA از 4 حرف شیمیایی تشکیل شده است که اطلاعات ژنتیکی را ذخیره و منتقل می‌کنند. پژوهشگران موفق شده‌اند 2 حرف مصنوعی جدید به این مجموعه اضافه کنند، به‌گونه‌ای که این حروف بتوانند در ساختار مارپیچی DNA قرار بگیرند و حتی در فرایند تکامل توالی‌های ژنتیکی نقش داشته باشند.
گسترش این الفبا فقط به معنای اضافه شدن چند جزء شیمیایی نیست. افزایش تعداد حروف می‌تواند تعداد ترکیب‌های ممکن و در نتیجه تنوع مولکول‌ها و پروتئین‌هایی را که از اطلاعات ژنتیکی ساخته می‌شوند، به‌شدت افزایش دهد. چنین تغییری می‌تواند مسیرهای تازه‌ای برای زیست‌شناسی مصنوعی، پزشکی و طراحی مولکول‌های کاربردی باز کند.
اما یک پرسش بنیادی‌تر نیز مطرح می‌شود. اگر ساختن DNA با حروف بیشتر امکان‌پذیر است، چرا حیات در طول میلیاردها سال تکامل به همان 4 حرف محدود مانده است؟ شاید این محدودیت نتیجه یک انتخاب تصادفی در آغاز حیات باشد و شاید هم استفاده از حروف بیشتر، پیچیدگی‌ها و خطرات تازه‌ای برای انتقال دقیق اطلاعات ژنتیکی ایجاد کند.
در این اپیزود با ایده‌ای آشنا می‌شویم که مرز میان زیست‌شناسی طبیعی و طراحی حیات را جابه‌جا می‌کند. از DNA شش‌حرفی و مولکول‌های مصنوعی گرفته تا احتمال ساخت سامانه‌های زیستی متفاوت، این پرسش مطرح می‌شود که آیا می‌توان زبان حیات را بازطراحی کرد و به قابلیت‌هایی فراتر از آنچه طبیعت تاکنون ساخته است رسید.
برای ثبت دیدگاه وارد حساب کاربری خود شوید.
