وقتی رادیواکتیویته به حیات انرژی می‌دهد
وارد شوید تا ادامه‌ی پادکست‌ها در هر دستگاهی از همان جایی که رها کرده‌اید پخش شود.
درباره‌ی این قسمت
اگر حیات بدون نور خورشید امکان‌پذیر باشد، شاید جهان‌های دیگری نیز میزبان زندگی باشند. با نقش آب و رادیواکتیویته در این احتمال آشنا شوید.
زندگی را معمولاً با نور خورشید، اکسیژن و محیطی سرشار از منابع انرژی تصور می‌کنیم. اما در زیر سطح زمین، در تاریکی مطلق و کیلومترها دورتر از نور خورشید، شکل‌هایی از حیات در حال ادامه زندگی هستند. پرسش اینجاست که این موجودات انرژی مورد نیاز خود را از کجا به دست می‌آورند؟
یکی از پاسخ‌های شگفت‌انگیز به این پرسش، در دل سنگ‌ها و مواد رادیواکتیو پنهان شده است. واپاشی عناصر رادیواکتیو می‌تواند مولکول‌های آب را تجزیه کند و ترکیباتی مانند هیدروژن به وجود آورد. برخی میکروب‌ها می‌توانند از این مواد به عنوان منبع انرژی استفاده کنند و در محیط‌هایی که تقریباً هیچ منبع معمولی برای حیات وجود ندارد، زنده بمانند.
این سازوکار، تصور ما از شرایط لازم برای زندگی را تغییر می‌دهد. اگر حیات بتواند بدون نور خورشید و تنها با تکیه بر واکنش‌های شیمیایی ناشی از فعالیت‌های رادیواکتیو دوام بیاورد، بخش بزرگی از زیرزمین ممکن است محیطی بسیار پویاتر از چیزی باشد که تصور می‌کنیم.
اما ماجرا از زمین فراتر می‌رود. در اعماق سیاره‌ها و قمرهای سنگی دیگری که آب زیرسطحی و مواد رادیواکتیو دارند نیز ممکن است فرایندهای مشابهی رخ دهد. این احتمال، جست‌وجوی حیات در جهان‌های دیگر را وارد مسیر تازه‌ای می‌کند و نشان می‌دهد برای یافتن زندگی، شاید همیشه نباید به دنبال سطح روشن و قابل مشاهده یک سیاره باشیم.
در این اپیزود با سازوکاری آشنا می‌شوید که می‌تواند انرژی لازم برای حیات را در تاریک‌ترین محیط‌ها فراهم کند و به یکی از پرسش‌های جذاب علم پاسخ دهد: اگر خورشید نباشد، آیا زندگی باز هم می‌تواند ادامه پیدا کند؟
برای ثبت دیدگاه وارد حساب کاربری خود شوید.
