وقتی یک سلول هم‌زمان با اکسیژن و گوگرد نفس می‌کشد

در دنیای میکروسکوپی، برخی سلول‌ها برای زنده ماندن راه‌هایی در پیش می‌گیرند که نگاه ما به فرایندهای بنیادی حیات را تغییر می‌دهد. یک باکتری ساکن چشمه‌های آب گرم نشان داده است که می‌توان از دو مسیر متفاوت برای تولید انرژی استفاده کرد، حتی زمانی که اکسیژن و گوگرد هم‌زمان در محیط حضور دارند.

این میکروب توانایی استفاده از اکسیژن و گوگرد را برای تأمین انرژی دارد و می‌تواند این دو فرایند را به‌صورت هم‌زمان پیش ببرد. چنین سازگاری‌ای به سلول اجازه می‌دهد در محیط‌هایی با شرایط متغیر، انعطاف بیشتری داشته باشد و میان منابع مختلف انرژی جابه‌جا شود.

این یافته پرسش مهمی درباره چگونگی تکامل متابولیسم سلولی ایجاد می‌کند. اکسیژن برای بسیاری از موجودات امروزی عنصری ضروری است، اما افزایش آن در تاریخ اولیه زمین، محیط زندگی میکروارگانیسم‌های نخستین را دگرگون کرد و فشارهای تازه‌ای برای سازگاری به وجود آورد.

توانایی استفاده از دو مسیر تنفسی می‌تواند سرنخ‌هایی درباره نحوه مواجهه حیات اولیه با تغییرات شیمیایی زمین ارائه دهد.‎ بررسی چنین میکروب‌هایی به دانشمندان کمک می‌کند بفهمند سلول‌های نخستین چگونه خود را با محیط‌هایی سازگار کردند که ترکیب شیمیایی آن‌ها در طول زمان تغییر می‌کرد.‎

این اپیزود به سازوکار شگفت‌انگیز این سلول و انعطاف‌پذیری متابولیسم آن می‌پردازد و نشان می‌دهد یک ویژگی ظاهراً ساده چگونه می‌تواند سرنخ‌هایی درباره تاریخ تکامل حیات در اختیار ما قرار دهد.‎ شنیدن این اپیزود، نگاهی متفاوت به یکی از بنیادی‌ترین فرایندهای زندگی یعنی تولید انرژی در سلول خواهد بود.‎