واژگانی برای احساسات شما

این مقاله در مجله کسب و کار هاروارد منتشر شده که منبعی معتبر و ارزشمند در حوزه کسب و کار است.

نویسنده: سوزان دیوید

ترجمه شده توسط تیم گیت (Git.ir)

...

توانایی مدیریت مؤثر احساسات، یکی از مهارت‌های کلیدی رهبری است. نام‌گذاری احساسات، که روان‌شناسان آن را «برچسب‌گذاری» می‌نامند، نخستین گام مهم برای مدیریت مؤثر آن‌هاست. اما این کار دشوارتر از چیزی است که به نظر می‌رسد: بسیاری از ما برای شناسایی دقیق احساسی که داریم با مشکل مواجهیم و اغلب، واضح‌ترین برچسب در واقع دقیق‌ترین برچسب نیست.

دلایل مختلفی وجود دارد که چرا این کار تا این اندازه دشوار است: به ما آموخته‌اند که احساسات شدید را سرکوب کنیم. قوانین اجتماعی و سازمانی خاصی داریم که گاهی به‌صورت ناگفته، با ابراز احساسات مخالفت می‌کنند. یا شاید هرگز زبان مناسبی برای توصیف دقیق احساسات خود یاد نگرفته‌ایم. این دو مثال را در نظر بگیرید:

نینا در جلسه‌ای با جرد است و جرد در تمام مدت چیزهایی می‌گوید که باعث می‌شود نینا بخواهد منفجر شود. او علاوه بر اینکه در هر فرصتی حرف نینا را قطع می‌کند، دوباره به همه یادآوری کرده است که نینا روی آن پروژه‌ای کار کرده بود که شکست خورد. نینا بسیار عصبانی است.

میخائیل پس از یک روز طولانی به خانه می‌رسد و در حالی که کتش را آویزان می‌کند، آه می‌کشد. همسرش می‌پرسد آیا مشکلی پیش آمده است. او در حالی که لپ‌تاپش را برای تکمیل یک گزارش بیرون می‌آورد، می‌گوید: «فقط استرس دارم.»

خشم و استرس دو مورد از احساساتی هستند که بیشتر از همه در محیط کار می‌بینیم، یا دست‌کم این اصطلاحاتی هستند که بیشتر از همه برای توصیف آن‌ها به کار می‌بریم. بااین‌حال، این احساسات اغلب نقابی برای احساسات عمیق‌تری هستند که می‌توانیم و باید آن‌ها را با شیوه‌ای دقیق‌تر و ظریف‌تر توصیف کنیم تا سطوح بالاتری از چابکی هیجانی را در خود پرورش دهیم؛ قابلیتی حیاتی که به ما امکان می‌دهد تعامل موفق‌تری با خودمان و دنیای پیرامونمان داشته باشیم.

بله، ممکن است نینا عصبانی باشد، اما اگر در عین حال ناراحت هم باشد چه؟ ناراحت از اینکه پروژه‌اش شکست خورده و شاید مضطرب از اینکه این شکست قرار است بر زندگی حرفه‌ای او سایه بیندازد؟ با توجه به اینکه جرد مرتب حرف او را قطع می‌کند، این اضطراب روزبه‌روز موجه‌تر به نظر می‌رسد. چرا پروژه موفق نشد؟ و حالا چه اتفاقی برای شغل او خواهد افتاد؟ همه این احساسات به خشم او دامن می‌زنند، اما در عین حال احساسات جداگانه‌ای هستند که باید آن‌ها را شناسایی و مدیریت کند.

و اگر آنچه پشت استرس میخائیل قرار دارد این واقعیت باشد که او دیگر مطمئن نیست در مسیر شغلی درستی قرار دارد چه؟ روزهای کاری طولانی زمانی برایش لذت‌بخش بودند، پس چرا دیگر نیستند؟ او قطعاً استرس دارد، اما در پس این استرس چه می‌گذرد؟

این پرسش‌ها دنیایی از احتمالات را برای بررسی و یافتن پاسخ در اختیار نینا و میخائیل قرار می‌دهند. ما نیز مانند آن‌ها به واژگان ظریف‌تر و دقیق‌تری برای احساسات نیاز داریم، نه فقط برای اینکه بتوانیم احساسات خود را دقیق‌تر توصیف کنیم، بلکه به این دلیل که تشخیص نادرست احساسات باعث می‌شود واکنش نادرستی نشان دهیم. اگر فکر کنیم باید با خشم خود مقابله کنیم، رویکرد متفاوتی در پیش خواهیم گرفت با زمانی که با ناامیدی یا اضطراب مواجه هستیم، یا ممکن است اصلاً به آن‌ها رسیدگی نکنیم. تحقیقات نشان داده‌اند زمانی که افراد احساسات خود را نمی‌پذیرند و به آن‌ها رسیدگی نمی‌کنند، احساس بهزیستی پایین‌تری دارند و علائم جسمی بیشتری از استرس، مانند سردرد، نشان می‌دهند. نادیده گرفتن احساسات هزینه زیادی دارد. در مقابل، داشتن واژگان مناسب به ما اجازه می‌دهد مسئله واقعی را ببینیم، یک تجربه آشفته و پیچیده را روشن‌تر درک کنیم و برای حل مسئله نقشه راهی ایجاد کنیم.

در ادامه، سه راه برای دستیابی به درکی دقیق‌تر و روشن‌تر از احساسات خود آورده شده است:

دامنه واژگان عاطفی خود را گسترش دهید

کلمات اهمیت دارند. اگر احساس شدیدی را تجربه می‌کنید، لحظه‌ای مکث کنید و به این فکر کنید که چه نامی می‌توان برای آن احساس گذاشت. اما در همین‌جا متوقف نشوید: پس از شناسایی آن، تلاش کنید دو واژه دیگر نیز پیدا کنید که احساس شما را توصیف کنند. ممکن است از گستردگی احساسات خود شگفت‌زده شوید، یا متوجه شوید که احساس عمیق‌تری را در زیر احساس آشکارتر خود کشف کرده‌اید.

شکل 2 فهرستی از واژگان مربوط به احساسات را نشان می‌دهد؛ با جست‌وجوی هر یک از این واژه‌ها در Google می‌توانید نمونه‌های بسیار بیشتری پیدا کنید.

شکل 2

فهرست واژگان مربوط به احساسات

انجام این کار درباره احساسات «مثبت» به اندازه احساسات «منفی» اهمیت دارد. برای مثال، اینکه بتوانید بگویید از یک شغل جدید هیجان‌زده هستید، نه اینکه فقط بگویید «استرس دارم»، یا اینکه به یکی از همکارانتان اعتماد دارید، نه اینکه فقط بگویید «آدم خوبی است»، به شما کمک می‌کند اهداف و نیت‌های خود را برای آن نقش یا رابطه به شکلی تعیین کنید که احتمال موفقیت شما را در آینده افزایش دهد.

شدت احساس را در نظر بگیرید

ما معمولاً حتی زمانی که احساساتمان شدت بسیار کمتری دارند، به سراغ توصیف‌های ساده‌ای مانند «عصبانی» یا «پراسترس» می‌رویم. یکی از مراجعان من، اِد (نام واقعی او نیست)، در زندگی زناشویی خود با مشکل مواجه بود؛ او اغلب همسرش را «عصبانی» توصیف می‌کرد و خودش نیز در پاسخ عصبانی می‌شد. اما همان‌طور که نمودار واژگان نشان می‌دهد، هر احساسی شکل‌ها و درجات مختلفی دارد. وقتی درباره واژه‌های دیگری برای توصیف احساسات همسرش صحبت کردیم، اِد متوجه شد که او گاهی فقط ناراحت یا بی‌حوصله است. این بینش رابطه آن‌ها را کاملاً تغییر داد، زیرا او ناگهان توانست ببیند که همسرش همیشه عصبانی نیست و در نتیجه می‌توانست به احساس و نگرانی مشخص او واکنش نشان دهد، بدون اینکه خودش نیز عصبانی شود. به همین ترتیب، در ارزیابی احساسات خودتان نیز تفاوت دارد که عصبانی باشید یا فقط بداخلاق، سوگوار باشید یا فقط دلسرد، سرخوش باشید یا فقط خشنود.

هنگام برچسب‌گذاری احساسات خود، شدت آن‌ها را نیز در مقیاسی از 1 تا 10 ارزیابی کنید. این احساس را تا چه اندازه عمیق تجربه می‌کنید؟ چقدر فوری یا شدید است؟ آیا این موضوع باعث می‌شود مجموعه متفاوتی از واژه‌ها را انتخاب کنید؟

آن را بنویسید

جیمز پن‌بیکر 40 سال درباره ارتباط میان نوشتن و پردازش هیجانی تحقیق کرده است. آزمایش‌های او نشان داد افرادی که درباره رویدادهای عاطفی و تأثیرگذار می‌نویسند، افزایش قابل‌توجهی را در بهزیستی جسمی و روانی خود تجربه می‌کنند. علاوه بر این، او در مطالعه‌ای درباره کارکنانی که به‌تازگی شغل خود را از دست داده بودند دریافت افرادی که به احساسات خود درباره تحقیر، خشم، اضطراب و مشکلات رابطه‌ای عمیق‌تر پرداخته بودند، سه برابر بیشتر از افراد گروه‌های کنترل احتمال داشت دوباره مشغول به کار شوند.

این آزمایش‌ها همچنین نشان دادند که با گذشت زمان، افرادی که درباره احساسات خود می‌نوشتند، شروع به کشف بینش‌هایی درباره معنای آن احساسات، یا حتی بی‌معنایی آن‌ها، کردند و از عباراتی مانند «یاد گرفته‌ام که...»، «متوجه شدم که...»، «دلیل اینکه...»، «حالا متوجه می‌شوم که...» و «می‌فهمم که...» استفاده می‌کردند. فرایند نوشتن به آن‌ها اجازه داد دیدگاه جدیدی نسبت به احساسات خود پیدا کنند و آن‌ها و پیامدهایشان را روشن‌تر درک کنند.

در ادامه، تمرینی ارائه شده است که می‌توانید از طریق نوشتن برای تأمل درباره خود استفاده کنید. می‌توانید این کار را هر روز انجام دهید، اما به‌ویژه زمانی اهمیت دارد که دوران دشواری را پشت سر می‌گذارید، در حال تجربه یک تغییر بزرگ هستید یا آشفتگی عاطفی دارید.

  • یک زمان‌سنج را روی 20 دقیقه تنظیم کنید.

  • با استفاده از یک دفترچه یا رایانه، درباره تجربه‌های عاطفی خود در هفته، ماه یا سال گذشته بنویسید.

  • نگران کامل یا خوانا بودن نوشته نباشید؛ اجازه دهید ذهنتان شما را به هر جایی که می‌خواهد ببرد.

  • در پایان، لازم نیست سند را ذخیره کنید؛ هدف این است که آن افکار اکنون از ذهن شما خارج شده و روی صفحه قرار گرفته باشند.

همچنین می‌توانید از این سه رویکرد، یعنی گسترش دامنه واژگان، توجه به شدت یک احساس و نوشتن درباره آن، برای درک بهتر احساسات فرد دیگری نیز استفاده کنید. همان‌طور که در مثال اِد و همسرش دیدیم، احتمال اینکه احساسات دیگران را نیز مانند احساسات خودمان به‌اشتباه برچسب‌گذاری کنیم، زیاد است و این موضوع می‌تواند پیامدهای پیچیده‌ای داشته باشد. با درک دقیق‌تر آنچه دیگران احساس می‌کنند، آمادگی بیشتری خواهید داشت تا به شکلی سازنده به آن واکنش نشان دهید.

وقتی درک کنید چه احساسی دارید، بهتر می‌توانید به آن احساسات که اکنون دقیق‌تر توصیف شده‌اند رسیدگی کنید و از آن‌ها بیاموزید. اگر نینا به ناراحتی و پشیمانی ناشی از شکست پروژه‌اش، و همچنین اضطراب درباره معنای این شکست برای مسیر شغلی‌اش، رسیدگی کند، این کار بسیار سازنده‌تر از تلاش برای پیدا کردن راهی برای مقابله با خشمش نسبت به جرد خواهد بود. و اگر میخائیل بتواند اضطراب شغلی خود را تشخیص دهد، می‌تواند شروع به طراحی برنامه‌ای برای ساختن آینده خود به شکلی آگاهانه‌تر کند، به جای اینکه هر شب پس از رسیدن به خانه، صرفاً خود را درگیر همان کارهای قبلی کند.


سوزان دیوید یکی از بنیان‌گذاران مؤسسه کوچینگ Harvard/McLean و عضو هیئت علمی دانشگاه هاروارد است. او نویسنده کتاب Emotional Agility (انتشارات Avery، 2016) است که بر اساس مفهومی نوشته شده که HBR آن را «ایده مدیریتی سال» نامیده است. دیوید به‌عنوان سخنران و مشاور، با مدیران ارشد صدها سازمان بزرگ، از جمله سازمان ملل متحد، Ernst & Young و مجمع جهانی اقتصاد، همکاری کرده است. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید به www.susandavid.com مراجعه کنید یا او را در Twitter با نام کاربری @SusanDavid_PhD دنبال کنید.