راهکارهایی برای کاهش انگ سلامت روان در محیط کار (HBR)

5 راهکار برای کاهش انگ سلامت روان در محیط کار

این مقاله در مجله کسب و کار هاروارد منتشر شده که منبعی معتبر و ارزشمند در حوزه کسب و کار است.

نویسندگان: دایانا اوبراین و جن فیشر

ترجمه شده توسط تیم گیت (Git.ir)

...

کارشناسان می‌گویند از هر چهار بزرگسال، یک نفر در طول زندگی خود با نوعی از مشکلات سلامت روان روبه‌رو می‌شود. با این حال، بسیاری از افرادی که در محیط کار با این چالش‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنند، چه اختلالات بالینی و چه مشکلات خفیف‌تر، آن را پنهان می‌کنند؛ زیرا نگران‌اند که از سوی همکاران یا حتی مدیران مورد تبعیض قرار بگیرند. این انگ‌ها باید و می‌توانند از بین بروند. اما این اتفاق تنها با سیاست‌گذاری در سطح مدیران ارشد رخ نمی‌دهد؛ بلکه به رفتارهای همدلانه مدیران در خط مقدم سازمان نیاز دارد.

ما نیز از جمله افرادی هستیم که تجربه مواجهه با چالش‌های سلامت روان را داشته‌ایم. برای مثال، چند سال پیش، درست در میانه یکی از موفق‌ترین سال‌های کاری، جن یک صبح حتی نتوانست از تختخواب بلند شود. او که فردی پرتلاش و بلندپرواز بود، تمام نشانه‌های اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) را نادیده گرفته بود. اما دایانا که نقش مربی او را داشت، متوجه شد که مشکلی وجود دارد. زمانی که جن نتوانست سر کار حاضر شود، وخامت اوضاع کاملاً آشکار شد. در هفته‌های بعد، ما کنار هم تلاش کردیم تا او کمک‌های موردنیازش را دریافت کند.

دایانا نیز شرایط جن را به‌خوبی درک می‌کرد، زیرا خودش هم تجربه مشابهی داشت؛ البته نه با PTSD، بلکه با اضطراب. او که مادر سه فرزند بزرگسال مبتلا به اوتیسم بود و هم‌زمان شغلی پرمشغله داشت، سال‌ها برای مدیریت فشارهای زندگی شخصی و حرفه‌ای خود تلاش کرده بود.

در طول دوران حرفه‌ای خود، هر دوی ما طیفی از وضعیت‌های سلامت روان را تجربه کرده‌ایم؛ از شکوفایی و عملکرد مطلوب گرفته تا روزهایی که به‌سختی دوام می‌آوردیم و همچنین شرایطی میان این دو. مهم‌ترین چیزی که از این تجربه‌ها آموختیم، نقش تعیین‌کننده حمایت مدیران است.

وقتی مدیران مشکلات سلامت روان را درک کنند و بدانند چگونه به آن‌ها واکنش نشان دهند، می‌توانند تفاوتی اساسی در زندگی حرفه‌ای و شخصی کارکنان ایجاد کنند. این حمایت می‌تواند به سادگی توجه کردن، دراز کردن دست کمک و گفتن این جمله باشد: «من کنار تو هستم، حامی تو هستم و تنها نیستی.»

دقیقاً همین کاری بود که جن انجام داد؛ زمانی که یکی از همکارانش به او گفت با اضطراب شدیدی دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ اضطرابی که دیگر بر عملکرد کاری و حتی روابط خانوادگی‌اش نیز اثر گذاشته بود. او نزد جن آمد، زیرا جن پیش‌تر درباره تجربه‌های شخصی خود صادقانه صحبت کرده بود. جن با دقت به حرف‌های او گوش داد، تلاش کرد نیازهایش را برای سازگاری بهتر با شرایط درک کند، او را با منابع حمایتی مانند برنامه‌های کمک به کارکنان آشنا کرد و پس از آن نیز مرتب وضعیتش را پیگیری کرد تا مطمئن شود حمایت لازم را دریافت می‌کند و بداند که تنها نیست.

اما چگونه می‌توان به مدیران و اعضای تیم آموزش داد که در مواجهه با مشکلات سلامت روان همکاران یا کارکنان خود رفتار مناسبی داشته باشند؟ در ادامه، پنج راهکار برای ایجاد فرهنگی همدلانه‌تر در سازمان ارائه می‌شود.

به کلماتی که استفاده می‌کنید توجه کنید

همه ما باید مراقب واژه‌هایی باشیم که ناخواسته به تقویت انگ سلامت روان دامن می‌زنند؛ عباراتی مانند: «آقای وسواسی دوباره همه چیز را مرتب کرده!»، «امروز کاملاً اسکیزوفرن شده!» یا «این هفته خیلی دوقطبی رفتار می‌کند؛ یک لحظه سرحال است و لحظه بعد کاملاً بی‌حوصله.» احتمالاً همه ما چنین جملاتی را شنیده‌ایم و شاید حتی خودمان هم به کار برده باشیم. اما برای همکاری که واقعاً با یکی از این مشکلات زندگی می‌کند، چنین حرف‌هایی می‌تواند مانند یک قضاوت یا سرزنش باشد. اگر چنین جملاتی را می‌شنیدید، آیا حاضر بودید درباره مشکل خود صحبت کنید یا از مدیرتان بخواهید برای مراجعه به روان‌درمانگر به شما فرصت بدهد؟

نگاه خود را به «مرخصی استعلاجی» تغییر دهید

اگر فردی به سرطان مبتلا شود، هیچ‌کس به او نمی‌گوید: «فقط تحمل کن» یا «یاد بگیر با آن کنار بیایی.» همه می‌پذیرند که او بیمار است و برای درمان به استراحت و مرخصی نیاز دارد. اگر هم آنفلوانزا بگیرید، مدیرتان احتمالاً از شما می‌خواهد به خانه بروید و استراحت کنید. اما وقتی نشانه‌هایی از استرس، اضطراب یا سایر مشکلات سلامت روان بروز می‌کند، معمولاً چنین برخوردی وجود ندارد. وقت آن رسیده که استفاده از مرخصی برای مراقبت از سلامت روان را به همان اندازه سلامت جسم طبیعی و پذیرفته‌شده بدانیم.

گفت‌وگوهای صادقانه و باز را تشویق کنید

ضروری است محیطی امن ایجاد شود تا افراد بتوانند بدون ترس از برچسب خوردن، کنار گذاشته شدن یا از دست دادن فرصت‌های شغلی، درباره چالش‌های گذشته یا فعلی خود صحبت کنند. کارکنان نباید نگران باشند که اگر از مشکلاتشان بگویند، قضاوت شوند یا از پروژه‌ها و ترفیع‌های مهم کنار گذاشته شوند. رهبران می‌توانند با بیان تجربه‌های شخصی خود، همان‌طور که ما انجام دادیم، یا روایت داستان افرادی که پس از دریافت کمک توانسته‌اند دوباره به موفقیت برسند، الگوی مناسبی برای دیگران باشند. همچنین لازم است صریحاً کارکنان را تشویق کنند هر زمان احساس فشار یا درماندگی کردند، درخواست کمک کنند.

رویکردی پیشگیرانه داشته باشید

همه استرس‌ها مضر نیستند و بسیاری از افراد در مشاغل پراسترس به مرور زمان با آن سازگار می‌شوند یا راهکارهایی برای مدیریت آن پیدا می‌کنند. اما استرس شدید و کنترل‌نشده در بلندمدت می‌تواند علائم بیماری‌های روان را تشدید کند. مدیران چگونه می‌توانند مطمئن شوند کارکنانشان تعادل مناسبی دارند؟ با فراهم کردن برنامه‌ها، منابع و آموزش‌هایی درباره مدیریت استرس و افزایش تاب‌آوری. در یکی از پژوهش‌های ما درباره فرسودگی شغلی، نزدیک به 70 درصد پاسخ‌دهندگان گفتند که کارفرمایانشان برای پیشگیری یا کاهش فرسودگی شغلی اقدامات کافی انجام نمی‌دهند. مدیران باید پیش از آنکه استرس به مشکلات جدی‌تر تبدیل شود، کارکنان را به منابع حمایتی متصل کنند.

به افراد آموزش دهید نشانه‌ها را تشخیص دهند و واکنش مناسب نشان دهند

تقریباً در همه محیط‌های کاری جعبه کمک‌های اولیه وجود دارد تا در صورت نیاز از آن استفاده شود. اما ما علاوه بر آن، آموزش «کمک‌های اولیه سلامت روان» را نیز برای کارکنان خود آغاز کرده‌ایم؛ برنامه‌ای ملی که توانایی افراد را در تشخیص نشانه‌های مشکلات سلامت روان و هدایت افراد به منابع حمایتی افزایش می‌دهد. این آموزش‌ها از طریق ایفای نقش و تمرین‌های عملی، به افراد یاد می‌دهد چگونه بدون قضاوت گوش دهند، حمایت و اطمینان خاطر ارائه کنند و در شرایطی مانند حمله پانیک یا واکنش به یک رویداد آسیب‌زا، خطر خودآسیبی یا خودکشی را ارزیابی کنند. چنین گفت‌وگوهایی معمولاً دشوار و از نظر احساسی سنگین هستند و ممکن است در هر زمان غیرمنتظره‌ای رخ دهند؛ بنابراین آمادگی برای آن‌ها ضروری است.

وقتی کارکنان شما با مشکلات سلامت روان دست‌وپنجه نرم می‌کنند، باید احساس کنند می‌توانند بدون ترس درخواست کمک کنند. این پنج راهکار می‌تواند به هر مدیر یا سازمانی کمک کند فرهنگی ایجاد کند که در آن، بیماری‌های روان دیگر با انگ و برچسب همراه نباشند.


دایانا اوبراین عضو هیئت‌مدیره انجمن بازاریابی آمریکا و مدیر ارشد بازاریابی پیشین شرکت Deloitte است.

جن فیشر رهبر حوزه پایداری انسانی (Human Sustainability) در Deloitte آمریکا است. او همچنین نویسنده پرفروش، سخنران و میزبان پادکست است.

برای ثبت دیدگاه وارد حساب کاربری خود شوید.