استراحت‌های کوتاه با قهوه آن‌طور که فکر می‌کنید بهره‌وری را افزایش نمی‌دهند (HBR)

این مقاله در مجله کسب و کار هاروارد منتشر شده که منبعی معتبر و ارزشمند در حوزه کسب و کار است.

نویسنده: شارلوت فریتز

ترجمه شده توسط تیم گیت (Git.ir)

یافته پژوهش: استراحت‌های کوتاه در طول روز کاری، برخلاف تصور رایج، لزوماً انرژی شما را بازیابی نمی‌کنند؛ مگر اینکه در این زمان فعالیتی مرتبط با کار و در عین حال مثبت انجام دهید، مانند قدردانی از یک همکار یا یاد گرفتن مهارتی جدید.

پژوهش: شارلوت فریتز مجموعه‌ای از مطالعات را درباره نحوه بازیابی انرژی افراد پس از کار انجام داده است؛ از بررسی تعطیلات طولانی گرفته تا حتی استراحت‌های چند دقیقه‌ای برای رفتن به سرویس بهداشتی. در یکی از این مطالعات، او از کارکنان درباره نوع «ریزاستراحت‌ها» (Microbreaks) که در طول روز می‌گرفتند و احساسی که پس از آن داشتند، پرسش کرد. نتایج نشان داد ریزاستراحت‌هایی که ارتباطی با کار نداشتند، مانند تماس شخصی یا بررسی شبکه‌های اجتماعی، با افزایش انرژی یا کاهش خستگی همراه نبودند و حتی گاهی احساس فرسودگی را بیشتر می‌کردند. در مقابل، استراحت‌هایی که شامل فعالیت‌های مرتبط با کار بودند، معمولاً باعث افزایش انرژی افراد می‌شدند (شکل 20-1).

چالش: آیا این یعنی استراحت برای نوشیدن قهوه در واقع نتیجه معکوس دارد؟ آیا واقعاً بهتر است در ساعات کاری فقط به کار فکر کنیم؟ خانم فریتز، از نتایج پژوهش خود دفاع کنید.

فریتز: بیشتر افراد باور دارند که فاصله گرفتن از کار در طول روز، حتی برای چند دقیقه، مفید است. بسیاری از سازمان‌ها نیز کارکنان را به پیاده‌روی در فضای باز یا استفاده از زمان استراحت برای قطع ارتباط با کار و بازیابی انرژی تشویق می‌کنند. پژوهش‌های قبلی خودم نیز نشان داده‌اند که فاصله گرفتن از کار برای کاهش استرس ارزشمند است. اما نتایج مربوط به ریزاستراحت‌ها نشان می‌دهد که در طول ساعات کاری، این رویکرد همیشه بهترین انتخاب نیست. تقریباً در همه موارد، استراحت‌های کوتاهی که به کار مربوط نبودند، مانند نوشیدن آب، تماس با یکی از اعضای خانواده یا رفتن به سرویس بهداشتی، ارتباط معناداری با افزایش انرژی یا همان چیزی که ما «سرزندگی» (Vitality) نامیدیم، نداشتند. حتی برخی فعالیت‌ها مانند گوش دادن به موسیقی یا برنامه‌ریزی برای آخر هفته، با کاهش سطح انرژی همراه بودند. تنها زمانی افزایش سرزندگی مشاهده شد که افراد در این استراحت‌های کوتاه، فعالیتی مرتبط با کار انجام می‌دادند؛ مثلاً از یک همکار قدردانی می‌کردند یا فهرست کارهای خود را می‌نوشتند.

HBR: باورش سخت است که مثلاً یک پیاده‌روی کوتاه در فضای باز نتواند انرژی افراد را بیشتر کند.

بله، این نتیجه در نگاه اول برخلاف انتظار به نظر می‌رسد. با این حال، در داده‌های ما بیرون رفتن برای تنفس هوای تازه در طول ریزاستراحت‌ها هیچ ارتباط آماری معناداری با میزان سرزندگی یا خستگی افراد نداشت. اما کمک کردن به یک همکار چنین اثری داشت. به نظر می‌رسد وقتی در میانه روز کاری هستید، اگر تمرکز خود را روی فعالیت‌های مرتبط با کار حفظ کنید، هم عملکرد بهتری خواهید داشت و هم احساس بهتری خواهید کرد.

صدایی که الان شنیده می‌شود، صدای مدیرانی است که این مقاله را برای کارکنانشان ارسال می‌کنند و می‌نویسند: «برگردید سر کار؛ آن‌وقت خوشحال‌تر هم خواهید بود!»

منظورم این نیست. کاملاً روشن است که افراد برای بازیابی انرژی خود به نوعی باید از کار فاصله بگیرند. من پژوهش‌هایم را با بررسی تعطیلات آغاز کردم، سپس آخر هفته‌ها، فاصله بین روزهای کاری، بعد استراحت ناهار و در نهایت ریزاستراحت‌ها را بررسی کردم. اما آنچه برای حفظ انرژی ما مؤثر است، بسته به مدت زمان استراحت متفاوت خواهد بود. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که در طول ساعات کاری، فعالیت‌های مرتبط با کار بیشتر از فعالیت‌های غیرکاری به افزایش انرژی کمک می‌کنند.

اما در مشاغل پراسترس، مثل مذاکرات سنگین یا کار در کارخانه، آیا افراد در طول روز به فاصله گرفتن از کار نیاز ندارند؟

چرا، اما این موضوع بیشتر درباره استراحت‌های طولانی‌تر صدق می‌کند، نه ریزاستراحت‌ها. همچنین باید توجه داشت که مطالعات من فقط روی مشاغل اداری معمولی انجام شده‌اند؛ بخشی از آن‌ها در یک شرکت نرم‌افزاری و بخشی دیگر در یک شرکت مشاوره.

پس حداقل استراحت ناهار مفید است، درست است؟

احتمالاً بله. در حال حاضر روی استراحت ناهار تحقیق می‌کنیم و نتایج اولیه نشان می‌دهد اگر افراد از این زمان برای فکر کردن مثبت درباره کار، گسترش دیدگاه‌های خود، یادگیری موضوعی جدید ــ چه مرتبط با کار و چه غیرمرتبط ــ یا صرفاً آرامش یافتن استفاده کنند، پس از ناهار تمرکز بیشتری دارند و گاهی این اثر تا پایان روز کاری نیز باقی می‌ماند. بنابراین، در استراحت ناهار هم فعالیت‌های مرتبط با کار و هم فعالیت‌های غیرکاری می‌توانند مفید باشند.

آیا یک فنجان قهوه نمی‌تواند همان انرژی موردنیاز بعدازظهر را فراهم کند؟

خیر. در داده‌های ما، استراحت برای نوشیدن قهوه با خستگی بیشتر همراه بود، نه کمتر. البته این موضوع می‌تواند ناشی از رابطه علت و معلولی معکوس باشد؛ شاید افراد وقتی خسته می‌شوند، قهوه می‌نوشند، نه اینکه قهوه باعث خستگی شود. بنابراین با داده‌های فعلی نمی‌توانیم نتیجه قطعی بگیریم. هرچند من متخصص کافئین نیستم، اما برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند کافئین فقط برای مدت کوتاهی انرژی ایجاد می‌کند و پس از آن دوباره احساس خستگی بازمی‌گردد و فرد به مصرف بیشتر کافئین نیاز پیدا می‌کند.

حداقل لطفاً بگویید تعطیلات واقعاً مؤثر هستند!

بله، تعطیلات مفید هستند. در بیشتر موارد، احساس فرسودگی شغلی را کاهش می‌دهند و برداشت افراد از وضعیت سلامت خود را بهبود می‌بخشند. اما حدود دو هفته پس از بازگشت به محل کار، این احساسات مثبت معمولاً به سطح قبل از تعطیلات برمی‌گردند. طول مدت تعطیلات نیز تأثیر زیادی بر این روند ندارد. با این حال، تجربه‌های مثبت و معنادار در سفر، مانند یادگیری یک مهارت جدید یا صعود به کوه، اثر ماندگارتری دارند. بخشی از محو شدن سریع اثر تعطیلات احتمالاً به این دلیل است که هنگام بازگشت، حجم زیادی از کارها منتظر شماست و همین موضوع بازگشت به محل کار را استرس‌زا می‌کند. بنابراین شاید به‌جای یک تعطیلات طولانی در سال، سه تعطیلات کوتاه‌تر انتخاب بهتری باشد؛ زیرا همان مزایای روانی را در دفعات بیشتری تجربه خواهید کرد.

به نظر می‌رسد نتایج پژوهش شما از الگوی سنتی ساعت کاری 9 تا 5 حمایت می‌کند؛ اینکه سر کار بیاییم، با تمرکز کار کنیم و بعد از پایان روز، کار را کنار بگذاریم.

دقیقاً همین تصویر کلی از نتایج به دست می‌آید. اما فناوری باعث شده فاصله گرفتن از کار در پایان روز دشوارتر شود؛ چیزی که ما آن را «جدایی روان‌شناختی از کار» می‌نامیم. پژوهش‌های فراوانی نشان داده‌اند این جدایی با پیامدهای مثبتی مانند سلامت بهتر، خواب باکیفیت‌تر، رضایت بیشتر از زندگی و کاهش فرسودگی شغلی همراه است. البته یک نکته هم وجود دارد: اگر این فاصله گرفتن بیش از حد باشد، ممکن است عملکرد شغلی آسیب ببیند. بنابراین قرار نیست کاملاً از کار جدا شوید؛ لازم نیست تلفن همراهتان را از پنجره بیرون بیندازید، فقط کافی است شب‌ها آن را خاموش کنید.

بعد از این مصاحبه کاملاً خسته شده‌ام و هنوز دو ساعت دیگر باید کار کنم. می‌خواستم یک فنجان قهوه بخورم یا به باشگاه بروم، اما شما همه برنامه‌هایم را خراب کردید!

این‌قدر اغراق نکنید. بروید از یکی از همکارانتان قدردانی کنید، کارتان را تمام کنید و بعد از پایان روز، به باشگاه بروید، از کار فاصله بگیرید و استراحت کنید.

شارلوت فریتز استادیار روان‌شناسی صنعتی و سازمانی در دانشگاه ایالتی پورتلند است.