وقتی در محل کار از اینکه خودتان باشید احساس راحتی نمی‌کنید (HBR)

این مقاله در مجله کسب‌وکار هاروارد منتشر شده که منبعی معتبر و ارزشمند در حوزه کسب‌وکار است.

نویسنده: دوری کلارک

ترجمه شده توسط تیم گیت (Git.ir)

گاهی فرهنگ‌های سازمانی که در آن‌ها قرار می‌گیریم با شخصیت ما سازگار نیستند. گاهی این موضوع می‌تواند به اصطکاک خلاقانه و سالم منجر شود؛ اما در مواقع دیگر، فشار دردناکی برای همرنگ شدن با دیگران ایجاد می‌کند. یکی از دانشجویان دوره MBA اجرایی من با چنین شرایطی مواجه بود. او به من گفت: «من در محل کار با مشکلی مواجه شده‌ام. مدام به من بازخورد می‌دهند که آدمی دور از دیگران هستم و فکر می‌کنم این موضوع به مسیر شغلی‌ام آسیب می‌زند.» او پذیرفت که دلیل دریافت چنین بازخوردی این است که خودش را سرد و دور از دیگران نشان می‌دهد. او گفت: «مطمئن نیستم چطور می‌توانم در محل کار خود واقعی‌ام باشم.»

بسیاری از ما با مشکلات مشابهی مواجهیم. در مورد او، فردی آزاداندیش و از طرفداران جشنواره Burning Man بود که در یک شرکت رسمی و محافظه‌کار کار می‌کرد. این فشار می‌تواند در جهت عکس هم وجود داشته باشد: در یکی از قسمت‌های پادکست Startup، یکی از کارکنان شرکت Gimlet Media اعتراف کرد که به‌عنوان فردی که مرتب به کلیسا می‌رود، در میان همکاران لیبرال و سکولار خود در بروکلین احساس می‌کند جایی ندارد.

در برخی موارد، بهتر است نظرات خود را برای خودتان نگه دارید؛ برای مثال، احتمالاً بهتر است با همکاری که می‌دانید از نظر ایدئولوژیک کاملاً مخالف شماست، وارد گفت‌وگو درباره انتخابات ریاست‌جمهوری نشوید. اما وقتی صحبت از هویت بنیادین شماست، نه صرفاً نظراتتان، پنهان کردن یا کم‌رنگ جلوه دادن بخش‌هایی از خودتان می‌تواند در بلندمدت به مسیر شغلی‌تان آسیب بزند. همان‌طور که پژوهش سیلویا آن هیولت و کارن سامبرگ نشان داده است، کارکنان LGBT که هویت خود را آشکار می‌کنند، موفق‌تر از همتایانی هستند که هویت خود را پنهان می‌کنند؛ احتمالاً به این دلیل که علاوه بر انجام وظایف کاری، فشار مضاعف مدیریت هویت خود را نیز تحمل نمی‌کنند. پژوهش Deloitte نیز نشان می‌دهد که پنهان کردن یا کم‌رنگ جلوه دادن تفاوت‌ها در محل کار، پیامدهای روان‌شناختی نامطلوبی دارد.

پس چطور می‌توانید بفهمید چه زمانی امن است که در محل کار خود واقعی‌تان باشید؟ من به‌عنوان یک مشاور همجنس‌گرای آشکار که طی یک دهه گذشته با بیش از 100 مشتری، از شرکت‌های حاضر در فهرست Fortune 500 گرفته تا سازمان‌های دولتی و سازمان‌های غیردولتی بین‌المللی، کار کرده‌ام، چهار پرسش را شناسایی کرده‌ام که می‌توانند مفید باشند.

چه شواهدی دارید که نشان می‌دهد به خاطر خود واقعی‌تان مجازات خواهید شد؟

آیا واقعاً دیده‌اید که دیگران به خاطر خود واقعی‌شان با پیامدهای حرفه‌ای منفی مواجه شوند؟ ممکن است تصور کنیم می‌دانیم یک اقدام یا افشا کردن موضوعی خاص چه واکنشی در پی خواهد داشت، اما مهم است به یاد داشته باشیم که اگر شواهد مستقیمی ندیده‌ایم، این فقط یک حدس است. شاید آن سرپرست خشن و مردسالار در واقع عضو PFLAG باشد و برادری همجنس‌گرا داشته باشد. حتی اگر درباره پیامدهای منفی گذشته شنیده باشید، ممکن است شرایط تغییر کرده باشد. برای مثال، با توجه به اینکه 46% از افراد 30 تا 49 ساله خالکوبی دارند، کارفرمایان، حتی اگر شخصاً از خالکوبی خوششان نیاید، ممکن است متوجه شده باشند که نمی‌توانند تقریباً نیمی از متقاضیان را کنار بگذارند.

بدترین اتفاقی که ممکن است بیفتد چیست؟

همچنین مهم است بدانید اگر تصمیم بگیرید خود واقعی‌تان را در محل کار نشان دهید، چه پیامدهایی ممکن است داشته باشد. برای برخی گروه‌ها، پیامدها جدی هستند و باید با دقت ارزیابی شوند. برای مثال، دیوان عالی ایالات متحده حکم داده است که سازمان‌های مذهبی در سیاست‌های استخدامی خود آزادی عمل گسترده‌ای دارند و ممکن است بتوانند کارکنان همجنس‌گرا را اخراج کنند. در موارد دیگر، ممکن است پیامدها در ذهن شما بزرگ‌تر از واقعیت به نظر برسند. اگر بفهمند از شرکت در Burning Man لذت می‌برید، آیا شما را اخراج می‌کنند؟ احتمالاً نه. آیا ممکن است فکر کنند «از نظر فرهنگی با سازمان سازگار نیستید» و این موضوع پیشرفت شغلی‌تان را کند کند؟ شاید. اما شما این فرصت را هم دارید که از راه‌های دیگری، مثلاً با عالی انجام دادن کارتان و ایجاد روابط خوب با همکاران، نشان دهید که واقعاً با فرهنگ سازمانی سازگار هستید، البته به شرطی که این فرهنگی باشد که بخواهید در آن بمانید.

اگر خود واقعی‌تان بودید، چه کارهایی را متفاوت انجام می‌دادید؟

اینکه بگویید «نمی‌توانم خود واقعی‌ام باشم» احساسی دردناک اما مبهم است. بااین‌حال، مشخص کردن جزئیات می‌تواند مفید باشد، زیرا ممکن است برخی از جنبه‌های ابراز وجود آسان‌تر از چیزی باشند که تصور می‌کنید. فکر کنید اگر در محل کار کاملاً خود واقعی‌تان بودید، در نحوه لباس پوشیدن، صحبت کردن و رفتار کردن چه چیزهایی را متفاوت انجام می‌دادید. این رفتارها را با رفتار فعلی‌تان مقایسه کنید. برای مثال، شاید همچنان لازم باشد برای رویدادهای کاری کت‌وشلوار بپوشید، اما احتمالاً می‌توانید با جوراب‌های رنگارنگ یا کراوات‌های جالب، کمی از سلیقه خلاقانه خود را نشان دهید.

همچنین کاملاً ممکن است همکارانتان با دیدن علایق و شخصیت واقعی‌تر شما واکنش مثبتی نشان دهند. همان‌طور که در کتابم با عنوان «بازآفرینی خود» توضیح داده‌ام، ال گور، معاون رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده، در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2000 به دلیل تصمیم ستاد انتخاباتی‌اش برای معرفی او به‌عنوان یک مبارز پوپولیست و پرشور که پشت تریبون سخنرانی می‌کند، به‌جای همان شخصیت طبیعی و دانش‌محور خودش، مورد انتقاد شدید رسانه‌ها قرار گرفت. او خشک و غیرواقعی توصیف شد و تنها زمانی دوباره توانست مسیر خود را پیدا کند که با انتشار مستند گرمایش جهانی «یک حقیقت ناخوشایند» در سال 2006، بار دیگر به علاقه خود به سیاست‌های زیست‌محیطی بازگشت.

آیا راهی برای اجرای یک آزمایش اولیه وجود دارد؟

در نهایت، اگر احساس می‌کنید کاملاً خودتان بودن در محل کار ریسک زیادی دارد، به یک آزمایش کوچک فکر کنید که بتواند شرایط را محک بزند. برای مثال، اگر ذاتاً فردی شوخ‌طبع هستید اما در محل کار شوخی‌هایتان را سرکوب می‌کنید چون «در شرکت ما چنین کاری مرسوم نیست»، یک روز چند شوخی، البته با دقت انتخاب‌شده، مطرح کنید. ببینید چه واکنشی دریافت می‌کنید. آیا دیگران متوجه آن شدند؟ آیا بازخوردی مثبت یا منفی دریافت کردید؟ نظر یک همکار مورد اعتماد را هم جویا شوید.

اگر واکنش منفی بود، اطلاعات مفیدی به دست آورده‌اید. خوشبختانه، یک آزمایش کوچک تقریباً به‌طور قطع به چشم‌انداز شغلی بلندمدت شما آسیب نمی‌زند؛ همیشه می‌توانید دوباره جنبه جدی‌تر خود را نشان دهید. اما اگر واکنش مثبت یا خنثی بود، یعنی واقعاً کسی اهمیت چندانی نداد، می‌توانید آزمایش خود را برای یک هفته ادامه دهید و همچنان واکنش‌ها را زیر نظر بگیرید. حتی ممکن است دیگران را نیز ترغیب کنید و با رفتار خود فضای کل اداره را کمی شادتر کنید. ممکن است آن رفتار عبوس و جدی واقعاً یک الزام نبوده باشد، بلکه صرفاً عادتی بوده که همه به‌صورت هماهنگ از آن پیروی می‌کردند.

من به‌عنوان یک مشاور مستقل این امتیاز را دارم که به مشتریانی که «خود واقعی من» را دوست ندارند بگویم مشاور دیگری پیدا کنند. اما در طول دوران حرفه‌ای‌ام، در مشاغل و صنایع مختلفی کار کرده‌ام و می‌دانم که متأسفانه شرایط و ضرورت‌های اقتصادی گاهی ایجاب می‌کنند در شغلی بمانیم که مستلزم پنهان کردن خود واقعی‌مان است. چنین شرایطی آسیب‌زاست و باید استثنا باشد، نه قاعده. اگر احساس می‌کنید نمی‌توانید در محل کار خودتان باشید، گاهی ممکن است واقعاً همین‌طور باشد. اما مهم است که فرضیات خود را به چالش بکشیم، زیرا ممکن است متوجه شویم برای ابراز وجود، آزادی عمل بیشتری از آنچه قبلاً تصور می‌کردیم داریم.