پنج راهکار شرکتهای برتر برای پر کردن شکاف میان استراتژی و اجرا (HBR)
شرکتهای موفق چگونه شکاف میان استراتژی و عملکرد را پر میکنند؟ این مقاله رویکردهای جدیدی برای تصمیمگیری، اجرای چابک، یادگیری و اصلاح مستمر استراتژی معرفی میکند.

این مقاله در مجله کسب و کار هاروارد منتشر شده که منبعی معتبر و ارزشمند در حوزه کسب و کار است.
نویسنده: مایکل منکینز
ترجمه شده توسط تیم گیت (Git.ir)
مدیران اجرایی میگویند که به دلیل اختلالات موجود در اجرا، 40% از ارزش بالقوه استراتژی خود را از دست میدهند. بااینحال، بر اساس تجربه ما در Bain & Company، این شکاف میان استراتژی و عملکرد بهندرت ناشی از کاستیهای اجراست؛ بلکه دلیل آن این است که برنامهها از همان ابتدا دارای نقص هستند.
شرکتهای بسیار زیادی همچنان از رویکرد «برنامهریزی و سپس اجرا» در استراتژی پیروی میکنند: سازمان با جدیت تلاش میکند بهترین پیشبینیهای ممکن را درباره بازار و فضای رقابتی آینده ایجاد کند. سپس مدیران ارشد برنامهای را تعیین میکنند که به باور آنها شرکت را در این آینده پیشبینیشده به جایگاه برنده میرساند. این رویکرد ممکن است زمانی که نخستین بار در دهه 1970 توسط GE و دیگران مطرح شد منطقی به نظر میرسید، اما در دنیای پرشتاب امروز، «مخروط عدمقطعیت» پیرامون شرایط آینده بازار و رقابت آنقدر گسترده است که شرکتها نمیتوانند همه عناصر یک استراتژی چندساله را از پیش تعیین کنند. رویکرد «برنامهریزی و سپس اجرا» منسوخ شده و حتی خطرناک است.
شرکتهای موفق امروزی شکاف میان استراتژی و عملکرد را با رویکرد جدیدی به استراتژی از بین میبرند که میتوان آن را «تصمیمگیری و اجرا/اصلاح و اجرا» نامید. این رویکرد چابک و مبتنی بر آزمون و یادگیری، تناسب بیشتری با محیط پرتلاطم امروز دارد. همچنین به پر کردن شکافهایی کمک میکند که در بسیاری از شرکتها میان استراتژی عالی، اجرای عالی و عملکرد عالی وجود دارد.
در ادامه، پنج درسی را که از اقدامات بهترین شرکتها آموختهایم، بیان میکنیم.
استراتژی را همواره بهروز نگه دارید
بهترین شرکتها استراتژی را کمتر بهعنوان یک برنامه و بیشتر بهعنوان یک مسیر و دستورکار تصمیمگیری میبینند. در واقع، استراتژی یک شرکت مجموع تصمیمهایی است که در طول زمان بهطور اثربخش اتخاذ و اجرا میکند. این ذهنیت، مدیران ارشد را بر اتخاذ تصمیمهای کوتاهمدت با در نظر داشتن مقصد بلندمدت متمرکز میکند، اما فرض نمیکند که تنها یک مسیر برای رسیدن از اینجا به آنجا وجود دارد.
برای مثال، Dell Technologies را در نظر بگیرید. پس از خصوصیسازی شرکت در اکتبر 2013، Dell مدلهای جدیدی برای توسعه استراتژی، تخصیص منابع و مدیریت عملکرد ایجاد کرد. مدیران Dell بهجای تدوین برنامههای مالی دقیق و بلندمدت، اکنون حول یک هدف مشترک برای عملکرد هماهنگ میشوند، یعنی یک بردار جریان نقدی که با افزایش سریعتر ارزش ذاتی شرکت نسبت به رقبا سازگار باشد. سپس مدیران برای هر یک از کسبوکارهای Dell چشماندازی چندساله ترسیم میکنند که مسیر فعلی عملکرد کسبوکار را با توجه به تصمیمهایی که مدیریت تا آن زمان گرفته است، نشان میدهد. در نهایت، تیم یک دستورکار استراتژیک شامل مهمترین مسائل از نظر ارزش و فوریترین موضوعاتی را که مدیران ارشد باید برای پر کردن شکاف میان هدف موردنظر و مسیر فعلی Dell به آنها رسیدگی کنند، تعیین میکند.
تیم مدیران ارشد Dell بر رسیدگی نظاممند به مسائل موجود در دستورکار استراتژیک شرکت تمرکز دارد. پس از رسیدگی به یک مسئله و اتخاذ تصمیم درباره آن، منابع موردنیاز را تخصیص میدهند و به سراغ مسئله بعدی در دستورکار میروند. توسعه استراتژی در Dell دیگر فرایندی مقطعی و وابسته به تقویم برنامهریزی نیست؛ بلکه فرایندی مستمر است.
برای انعطافپذیری ارزش قائل شوید
وقتی مسیر بدون مانع است، ارزش مانور دادن پایین است. در چنین شرایطی، بهتر است مدیران یک مسیر مشخص را برای حرکت به جلو انتخاب کنند، حتی اگر این کار توانایی شرکت برای دور زدن موانع احتمالی را محدود کند. اما در دنیای امروز، انعطافپذیری اهمیت دارد.
فراز و فرود Webvan هزینه یک استراتژی انعطافناپذیر را نشان میدهد. در سال 1996، زمانی که استفاده از اینترنت با سرعت زیادی در حال رشد بود، نخستین کسبوکار تحویل آنلاین مواد غذایی جهان وارد صحنه شد. Webvan وعده میداد با فشردن یک دکمه، مواد غذایی با بهترین کیفیت را با ارزانترین قیمت تحویل دهد. این استراتژی مستلزم سرمایهگذاری عظیم در یک سیستم سراسری از مراکز توزیع مجهز به تجهیزات رباتیک انتخاب کالا بود. Webvan برای توجیه این سرمایهگذاری، پیشبینی جسورانهای درباره میزان استفاده در آینده، اندازه سفارشها و هزینهها انجام داد. هیچ شاخص قابل اتکایی برای ایجاد این پیشبینی وجود نداشت. هرگونه انحراف از پیشبینی مدیریت به معنای شکست بود، صرفنظر از اینکه استراتژی چقدر خوب اجرا میشد. متأسفانه میزان استفاده بسیار کمتر از انتظار، اندازه سفارشها بسیار کوچکتر و هزینههای سرمایهای بسیار بالاتر از پیشبینیها بود. Webvan تا سال 2001 مجبور شد فعالیت خود را متوقف کند.
استراتژی را مجموعهای از گزینهها بدانید، نه اوراق قرضه
مدل سنتی «برنامهریزی و سپس اجرا» ارزش هر استراتژی را مانند یک اوراق قرضه در نظر میگیرد. مدیریت پرداختهای آتی کوپن، یا جریانهای نقدی، مرتبط با استراتژیهای مختلف را پیشبینی میکند و سپس گزینهای را انتخاب میکند که بالاترین ارزش تنزیلشده را دارد. بااینحال، زمانی که نوسان زیاد است، تصمیمهای استراتژیک باید بیشتر شبیه اختیار خرید در نظر گرفته شوند. مدیران ارشد تصمیم میگیرند آیا سرمایهگذاری اولیه اندک برای بهرهبرداری از سودهای احتمالی ارزش دارد یا نه. تا زمانی که به نظر برسد این گزینه «در سود» است، مدیریت میتواند به سرمایهگذاری ادامه دهد؛ اما در لحظهای که استراتژی «خارج از سود» قرار میگیرد، مدیران ارشد میتوانند سرمایهگذاری را متوقف کنند، زیان خود را محدود کنند و به سراغ گزینه دیگری بروند.
Google را در نظر بگیرید. از سال 2005، Google و در سالهای اخیر شرکت مادر آن، Alphabet، در پروژههای جدید بیشماری سرمایهگذاری کردهاند. برخی از آنها بسیار شناختهشده هستند، مانند YouTube، Nest، Google Glass، گوشیهای Motorola، Google Fiber و خودروهای خودران؛ برخی دیگر کمتر شناخته شدهاند، مانند تحویل مواد غذایی، اشتراکگذاری عکس و مقایسه آنلاین بیمه خودرو. بسیاری از سرمایهگذاریهای این شرکت موفق بودهاند، اما برخی نیز موفق نبودهاند. لری پیج و تیمش بهسرعت واکنش نشان دادهاند، این سرمایهگذاریها را کنار گذاشته و سرمایهگذاری روی برخی دیگر را افزایش دادهاند. طی سه سال گذشته، Alphabet شرکت خانه هوشمند Revolv را تعطیل کرده، Google Compare را متوقف کرده، Google Fiber را به حالت تعلیق درآورده و Motorola Mobility را به Lenovo فروخته است. در همین دوره، شرکت سهم خود را در خدمات ابری و چندین فعالیت جدید تحت مدیریت گروه X شرکت افزایش داده است. Alphabet با در نظر گرفتن سرمایهگذاریهای استراتژیک بهعنوان گزینهها، از متعهد شدن زودهنگام به کسبوکارهای جدید اجتناب کرده است. این رویکرد همچنین به شرکت اجازه داده است سرمایهگذاری روی فعالیتهای امیدوارکننده را افزایش دهد و آنها را به کسبوکارهای جدید و سودآور تبدیل کند.
سازوکارهای واکنش ایجاد کنید
در دنیایی که حتی بهترین برنامهریزیها نیز ممکن است از مسیر خود خارج شوند، شرکتهایی که سریع و اثربخش واکنش نشان میدهند، موفقتر خواهند بود. برنامهریزی دقیق برای شرایط اضطراری به اندازه برنامهریزی منضبط برای اقدام اهمیت دارد. این کار مستلزم آن است که مهمترین ناشناختههای شناختهشده مرتبط با استراتژی شرکت خود را شناسایی کنید، گامهای مشخصی برای تغییر مسیر در صورت مشاهده تغییر برنامهریزینشده در محیط بیرونی تعیین کنید و سازوکارهایی برای پایش مستمر شرایط بازار و رقابت ایجاد کنید. برای مثال، گزارش شده است که Caterpillar پیش از بحران مالی جهانی در سال 2007، برنامههای اضطراری قدرتمندی ایجاد کرده بود. مدتها پیش از وقوع بحران، مدیرعامل Caterpillar اصرار داشت که رؤسای همه بخشها برای یک رکود اقتصادی برنامههای اضطراری تدوین کنند. در آن زمان، Caterpillar و رقبایش با تمام ظرفیت فعالیت میکردند و تقاضای جهانی بالا بود. تعداد کمی از رقبای Caterpillar به احتمال وقوع رکود فکر میکردند. هنگامی که رکود آغاز شد، Caterpillar برنامههای اضطراری خود را به اجرا گذاشت، از سود شرکت محافظت کرد و توانایی حمایت از بازیگران حیاتی در زنجیره ارزش را به دست آورد.
آزمون کنید و یاد بگیرید، سپس باز هم آزمون کنید
برنامهریزی چابک را میتوان مجموعهای از دورههای زمانی محدود برای اجرای سریع، یا به قول جیمز آلن، همکار من در Bain، مجموعهای از نبردهای کوچک دانست که هدف آن حرکت به جلو، سنجش شرایط، یادگیری و اصلاح استراتژی بر اساس نتایج است.
Caesars Entertainment فرایند آزمون و یادگیری را در سرمایهگذاریهای بازاریابی خود وارد کرده است. برای شرکتهای فعال در صنعت بازی مانند Caesars، طرحهای تبلیغاتی یک سرمایهگذاری استراتژیک عمده محسوب میشوند. طرحهای تبلیغاتی موفق، مانند اتاقهای رایگان هتل، پروازهای یارانهای و وعدههای غذایی رایگان، مشتریان جدیدی را به کازینو میآورند و سود حاصل از بازیهایی که انجام میدهند، هزینه تبلیغات را جبران میکند. بسیاری از طرحهای تبلیغاتی موفق نیستند. یا نمیتوانند علاقه مشتریان جدید را ایجاد کنند یا هزینه تبلیغات نسبت به سود افزایشی حاصل از آن بیش از حد بالاست. Caesars از شبکهای متشکل از بیش از 50 کازینو برای آزمودن طرحهای تبلیغاتی پیش از اجرای آنها استفاده میکند. این رویکرد آزمون و یادگیری به Caesars اجازه میدهد طرحهای تبلیغاتی ناموفق را محدود کند و اطمینان یابد که موفقترین طرحها در بیشترین تعداد ممکن از کازینوها اجرا میشوند.
بیشتر شرکتها از فرصتهای خود برای آزمون و یادگیری استفاده نمیکنند. آنها به دنبال یک اقدام بزرگ هستند و در نتیجه خطر یک شکست بزرگ را میپذیرند، در حالی که مجموعهای از اقدامات کوچکتر و پربازدهتر میتواند نتایج بهتری ایجاد کند.
عملکرد عالی به استراتژی عالی و اجرای عالی نیاز دارد، اما اغلب از اجرای ضعیف بهعنوان بهانهای برای استراتژی معیوب استفاده میشود. رهبران امروز به رویکرد جدیدی برای توسعه استراتژی نیاز دارند. آنها دیگر نمیتوانند برنامهای را برای سالهای متعدد تعریف کنند و سپس صرفاً آن را اجرا کنند. موفقیت مستلزم شناسایی چند گام بعدی در امتداد یک مسیر استراتژیک با تعریف کلی و سپس یادگیری و اصلاح در حین حرکت است. این رویکرد اجرا را آسانتر میکند و احتمال دستیابی به نتایج عالی را افزایش میدهد.
مایکل منکینز شریک دفتر Bain & Company در سانفرانسیسکو و یکی از رهبران بخش سازمان این شرکت است. او یکی از نویسندگان کتاب Time, Talent, Energy: Overcome Organizational Drag and Unleash Your Team’s Productive Power (انتشارات Harvard Business Review Press، 2017) است.
برای ثبت دیدگاه وارد حساب کاربری خود شوید.











