آموزش شبکه

آموزش شبکه

آنچه در این صفحه می خوانید:

معرفی شبکه (Computer network)

شبکه رایانه ای یک شبکه ارتباطی دیجیتال است که به گره ها امکان می دهد منابع را به اشتراک بگذارند. در شبکه های رایانه ای، دستگاه های محاسباتی با استفاده از اتصالات (پیوند داده) بین گره ها، داده ها را با یکدیگر تبادل می کنند. این پیوندهای داده از طریق رسانه های کابل مانند کابل های جفت پیچ خورده یا فیبر نوری و رسانه های بی سیم مانند Wi-Fi برقرار می شوند. به دستگاه های رایانه ای شبکه که مبدا، مسیریابی و خاتمه داده ها هستند، گره های شبکه گفته می شود. گره ها به طور کلی توسط آدرس های شبکه مشخص می شوند و می توانند میزبان هایی مانند رایانه های شخصی، تلفن ها و سرورها و همچنین سخت افزارهای شبکه مانند روترها و سوئیچ ها را در بر گیرند. می توان گفت هنگامی که یک دستگاه قادر به تبادل اطلاعات با دستگاه دیگر باشد، چه ارتباط مستقیمی با یکدیگر داشته باشد یا نه، می توان گفت دو دستگاه از این دست به هم شبکه می شوند. در بیشتر موارد، پروتکل های ارتباطی خاص برنامه کاربردی بیش از سایر پروتکل های ارتباطی عمومی تر لایه بندی می شوند. این مجموعه قدرتمند فناوری اطلاعات نیاز به مدیریت ماهر شبکه دارد تا بتواند همه این موارد را با اطمینان اجرا کند.

شبکه های رایانه ای تعداد بسیار زیادی از برنامه ها و خدمات مانند دسترسی به شبکه جهانی وب، فیلم دیجیتال، صوتی دیجیتال، استفاده مشترک از سرورهای برنامه و ذخیره سازی، چاپگرها و دستگاه های فکس و استفاده از برنامه های ایمیل و پیام فوری و همچنین بسیاری دیگر. شبکه های رایانه ای در رسانه انتقال مورد استفاده برای حمل سیگنال های خود، پروتکل های ارتباطی برای سازماندهی ترافیک شبکه، اندازه شبکه، توپولوژی، مکانیسم کنترل ترافیک و اهداف سازمانی متفاوت هستند. شناخته شده ترین شبکه رایانه ای اینترنت است.

ویژگی های شبکه (Computer network)

  • به اشتراک گذاشتن منابع از یک کامپیوتر به دیگری.
  • ایجاد فایل ها و ذخیره آنها در یک کامپیوتر، دسترسی به آن فایل ها از کامپیوتر (های) دیگر متصل شده در شبکه.
  • یک چاپگر، اسکنر یا یک دستگاه فکس را به یک کامپیوتر در داخل شبکه وصل کنید و دیگر رایانه های شبکه از ماشینهای موجود در شبکه استفاده کنند.

در زیر لیست سخت افزار مورد نیاز برای راه اندازی یک شبکه کامپیوتری آمده است:

  • کابل شبکه
  • توزیع کنندگان
  • روترها
  • کارت های شبکه داخلی
  • کارت های شبکه خارجی

در فناوری اطلاعات، شبکه کامپیوتری، که همچنین شبکه داده نامیده می شود، مجموعه ای از نقاط یا گره ها است که از طریق مسیرهای ارتباطی به منظور انتقال، دریافت و مبادله داده ها، ترافیک صوتی و تصویری متصل می شوند. دستگاه های شبکه شامل سوئیچ ها و روترهایی است که از پروتکل ها و الگوریتم های مختلف برای تبادل اطلاعات و انتقال داده ها به نقطه پایانی مورد نظر استفاده می کنند. هر نقطه پایانی (گاهی اوقات میزبان نامیده می شود) در یک شبکه یک شناسه ی منحصر به فرد دارد، اغلب یک آدرس IP یا یک آدرس کنترل دسترسی به رسانه است که برای نشان دادن منبع یا مقصد انتقال استفاده می شود. نقطه پایانی می تواند شامل سرورها، رایانه های شخصی، تلفن ها و بسیاری از انواع سخت افزار شبکه باشد. شبکه ها می توانند از ترکیبی از فن آوری های سیمی و بی سیم استفاده کنند. دستگاه های شبکه از طریق رسانه های سیمی یا بی سیم ارتباط برقرار می کنند. در شبکه های سیمی، این ممکن است شامل فیبر نوری، کابل کواکسیال یا سیم مسی در شکل جفت پیچ خورده باشد. مسیرهای شبکه بی سیم شامل شبکه های کامپیوتری هستند که از اتصال داده های بی سیم برای اتصال نقطه انتهایی استفاده می کنند. این نقاط پایانی شامل پخش رادیو، رادیوی تلفن همراه، مایکروویو و ماهواره است.

Linux شبکه سازی TCP / IP، مدیریت شبکه و مبانی پیکربندی سیستم را پوشش می دهد. لینوکس می تواند از چندین دستگاه شبکه پشتیبانی کند.

Windows server نسخه ی قوی تری از همتایان سیستم عامل دسکتاپ خود هستند و طراحی شده اند تا به طور موثر مدیریت شبکه های شرکت ها، میزبانی اینترنت یا اینترانت، پایگاه های داده، پیام های سازمانی و توابع مشابه را انجام دهند. شبکه یک بخش پایه ای از پلتفرم مراکز داده نرم افزار محور (SDDC) است و ویندوز سرور فن آوری های جدید و پیشرفته شبکه های مبتنی بر نرم افزار (SDN) را فراهم می کند تا شما را به یک راه حل کامل جهت SDDC برای سازمان خود برساند.

Cisco یک شبکه را فراهم می کند که می تواند به طور ایمن و قابل اطمینان انواع ترافیک را در کل شبکه، تقریبا در هر رسانه ای اداره کند، در حالیکه ارائه خدمات منسجم برای همه کاربران را فراهم می کند. سیسکو می تواند یک شبکه end-to-end متشکل از سیستم هایی است که به طور خاص برای پاسخگویی به نیازهای منحصر به فرد هر مکان در شبکه  طراحی شده اند و به زیرساخت مشترک و یک سیستم عامل مشترک متصل اند و از یک مکان مرکزی به عنوان یک واحد انسجام قابل مدیریت هستند. از آنجایی که Cisco شبکه را به عنوان یک کل در نظر می گیرد، محصولات و فن آوری ها و راه حل هایی را ارائه می دهد که مزایای تجاری را در کل شبکه ایجاد می کند. سیسکو مدیریت شبکه و ابزارهای لازم برای مدیریت شبکه را به طور کامل اداره می کند. علاوه بر این، سیسکو ارتباط بین تمام عناصر شبکه را درک می کند.

Azure انواع قابلیت های شبکه ای مانند اتصال بین منابع Azure، اتصال به اینترنت، اتصال محلی، تعادل بار و جهت ترافیک، امنیت، مسیریابی، نظارت و مدیریت منابع شبکه Azure و ابزارهای نصب و راه اندازی منابع شبکه را فراهم می کند که می تواند با هم یا جداگانه مورد استفاده قرار گیرد.

VMware توانایی راه اندازی شبکه های پیشرفته با ماشین های مجازی را دارد. با استفاده از تکنیک مناسب، می توان به ماشین های مجازی از شبکه محلی دسترسی داشت  و مسیر بین چندین ماشین مجازی را پیکربندی کرد. هر زمان که یک ماشین مجازی را از wizard پیکربندی کنید، به طور خودکار با یک آداپتور شبکه مجازی پیکربندی شده است. در VMware Workstation، شما می توانید تا سه آداپتور شبکه مجازی را در هر دستگاه مجازی داشته باشید. در VMware، سوئیچ ها برای برقراری ارتباط بین شبکه مجازی و شبکه فیزیکی استفاده می شود.

شرکت CompTIA یک سازمان مستقل اختصاصی برای ایجاد جامعه و ارتقای برتر در صنعت فناوری اطلاعات رایانه های جهانی محسوب می شود. CompTIA امتحانات صدور گواهینامه دز زمینه های مختلف از جمله امنیت، شبکه و لینوکس ارائه می دهد. در زمینه ی درک عمیق از زیرساخت های شبکه و توانایی نصب، پیکربندی، مدیریت و نگهداری شبکه ها آزمون گواهی نامه ی CompTIA Network Plus را برگزار می کند که برای مدیران شبکه، تحلیلگران امنیتی و مهندسین سیستم کاربرد دارد. در زمینه ی امنیت، CompTIA Security Plus را ارائه می دهد که دانشی از زیرساخت های شبکه، امنیت سیستم، حسابرسی، رمزنگاری و غیره را فراهم می کند که  برای تحلیلگران امنیتی و مهندسین سیستم مفید است.

Cloud به کامپوتر هایی که به یکدیگر متصل اند و یک اکوسیستم واحد یا یک شبکه را تشکیل دادند می گویند که این امکان را برای سرورها، حافظه های ذخیره سازی و برنامه های کاربردی فراهم می کند تا از طریق اینترنت، به کامپیوترها و تمامی دستگاه هایِ متصل به اینترنتِ سازمان ها دسترسی داشته باشد.

انواع شبکه (Computer network)

انواع شبکه

یک شبکه را می توان از نظر ظرفیت بدنی یا هدف سازمانی آن مشخص کرد. استفاده از شبکه، از جمله مجوز کاربر و حقوق دسترسی، بر این اساس متفاوت است.

شبکه نانو (Nanoscale)

یک شبکه ارتباطی نانو دارای مؤلفه های کلیدی است که در مقیاس نانو از جمله حامل پیام و اصول فیزیکی اهرم های مختلف که با مکانیسم های ارتباطی کلان متفاوت است، اجرا شده است. ارتباطات نانومقیاس ارتباطات را با حسگرها و محرک های بسیار کوچک مانند آن هایی که در سیستم های بیولوژیکی یافت می شوند گسترش می دهد و همچنین تمایل به فعالیت در محیط هایی دارد که برای ارتباطات کلاسیک خیلی سخت باشد.

شبکه محلی شخصی (Personal area)

شبکه منطقه شخصی (PAN) یک شبکه رایانه ای است که برای ارتباط بین رایانه ها و دستگاه های مختلف فن آوری اطلاعات نزدیک به یک نفر مورد استفاده قرار می گیرد. برخی از نمونه دستگاه هایی که در PAN استفاده می شوند عبارتند از: رایانه های شخصی، چاپگرها، دستگاه های فکس، تلفن، PDA ها، اسکنرها و حتی کنسول های بازی ویدیویی. یک PAN ممکن است دستگاه های سیمی و بی سیم باشد. دسترسی به یک پانل به طور معمول تا 10 متر گسترش می یابد. یک PAN سیمی معمولاً با اتصالات USB و FireWire ساخته می شود در حالی که فناوری هایی مانند بلوتوث و ارتباطات مادون قرمز معمولاً یک PAN بی سیم تشکیل می دهند.

شبکه محلی (Local area)

شبکه محلی (LAN) شبکه ای است که رایانه ها و دستگاه ها را در یک منطقه جغرافیایی محدود مانند خانه، مدرسه، ساختمان اداری یا گروهی از ساختمان ها که از نزدیک موقعیت دارند متصل می کند. هر رایانه یا دستگاهی در شبکه یک گره است. LAN های سیمی به احتمال زیاد براساس فناوری اترنت ساخته شده اند. همچنین استانداردهای جدیدتری مانند ITU-T G.hn راهی برای ایجاد یک شبکه سیمی با استفاده از سیم کشی موجود مانند کابل های کواکسیال، خطوط تلفن و خطوط برق فراهم می کند.

ویژگی های تعیین کننده یک شبکه، برخلاف شبکه گسترده (WAN) ، شامل نرخ انتقال داده بالاتر، محدوده محدود جغرافیایی و عدم اتکا به خطوط اجاره ای برای تأمین اتصال است. اترنت فعلی یا سایر فن آوری های IEEE 802.3 LAN با سرعت انتقال داده تا 100 گیگابیت بر ثانیه، استاندارد شده توسط IEEE در سال 2010 عمل می کنند. در حال حاضر، 400 گیگابیت در ثانیه اترنت در حال توسعه است. با استفاده از روتر می توان LAN را به WAN وصل کرد.

شبکه محلی خانه ای (Home area)

شبکه محلی (HAN) یک شبکه مسکونی (LAN) مسکونی است که برای برقراری ارتباط بین دستگاه های دیجیتالی که معمولاً در خانه مستقر هستند ، معمولاً تعداد کمی از رایانه ها و لوازم جانبی شخصی مانند چاپگرها و دستگاه های محاسبات تلفن همراه مورد استفاده قرار می گیرد. یک عملکرد مهم به اشتراک گذاری دسترسی به اینترنت است که اغلب یک سرویس باند پهن از طریق تلویزیون کابلی یا ارائه دهنده خط مشترک دیجیتال (DSL) است.

شبکه ذخیره سازی (Storage area)

شبکه منطقه ذخیره سازی (SAN) یک شبکه اختصاصی است که دسترسی به ذخیره سازی داده های تلفیقی و سطح بلوک را فراهم می کند. SAN ها در درجه اول برای ساختن وسایل ذخیره سازی از قبیل آرایه های دیسک، کتابخانه های نوار و جعبه های نوری قابل دسترسی برای سرورها مورد استفاده قرار می گیرند تا دستگاه ها مانند دستگاه های محلی به سیستم عامل متصل شوند. سان به طور معمول دارای شبکه ذخیره سازی مخصوص به خود است که بطور کلی توسط سایر دستگاه ها از طریق شبکه محلی قابل دسترسی نیست. هزینه و پیچیدگی SAN در اوایل دهه 2000 کاهش یافت و به سطحی رسید که امکان پذیرش گسترده تری در محیط های تجاری و کوچک و متوسط را فراهم کرد.

شبکه فضای باز (Campus area)

یک شبکه منطقه فضای باز (CAN) از اتصال شبکه های LAN در یک منطقه جغرافیایی محدود تشکیل شده است. تجهیزات شبکه (سوئیچ، روتر) و رسانه انتقال (فیبر نوری، کارخانه مس، کابل کشی Cat5 و غیره) تقریباً به طور کامل متعلق به مستاجر / مالک دانشگاه (یک شرکت، دانشگاه، دولت و غیره) است. به عنوان مثال، یک شبکه فضای باز دانشگاه ها احتمالاً انواع مختلف ساختمان دانشگاه را بهم متصل می کند تا کالج ها یا ادارات دانشگاهی، کتابخانه و سالن های اقامت دانشجویی را به هم وصل کند.

شبکه Backbone

یک شبکه Backbone بخشی از زیرساخت های شبکه رایانه ای است که مسیری برای تبادل اطلاعات بین شبکه های مختلف LAN یا زیر شبکه فراهم می کند. Backbone می تواند شبکه های متنوعی را در همان ساختمان، در ساختمان های مختلف یا بیش از یک منطقه وسیع به هم وصل کند. به عنوان مثال، یک شرکت بزرگ ممکن است یک شبکه Backboneرا برای اتصال بخش هایی که در سراسر جهان واقع شده اند، پیاده سازی کند. تجهیزاتی که شبکه های اداری را به هم وصل می کنند Backbone شبکه است. هنگام طراحی Backbone شبکه، عملکرد شبکه و احتقان شبکه فاکتورهای مهمی است که باید در نظر گرفته شود. به طور معمول، ظرفیت شبکه Backbone از شبکه های انفرادی متصل به آن بیشتر است. نمونه دیگر شبکه بک گراند Backbone اینترنت است که یک سیستم عظیم جهانی کابل فیبر نوری و شبکه نوری است که بخش عمده ای از داده ها را بین شبکه های گسترده (WAN)، مترو، منطقه ای، ملی و شبکه های فرامرزی حمل می کند.

شبکه منطقه شهری (Metropolitan area)

یک شبکه منطقه متروپولیتن (MAN) یک شبکه رایانه ای بزرگ است که معمولاً در یک شهر یا یک دانشگاه بزرگ قرار دارد.

شبکه گسترده (Wide area)

شبکه گسترده (WAN) یک شبکه رایانه ای است که منطقه جغرافیایی بزرگی مانند شهر ، کشور یا حتی مسافت های بین قاره ای را در بر می گیرد. WAN از یک کانال ارتباطی استفاده می کند که انواع بسیاری از رسانه ها مانند خطوط تلفن ، کابل ها و امواج هوایی را در خود جای داده است. WAN اغلب از امکانات انتقال که توسط شرکتهای مخابراتی ارائه می شود، مانند شرکت های تلفن استفاده می کند. فن آوری های WAN به طور کلی در سه لایه پایین مدل مرجع OSI کار می کنند: لایه فیزیکی، لایه پیوند داده و لایه شبکه.

شبکه خصوصی سازمانی (Enterprise private)

یک شبکه خصوصی سازمانی شبکه ای است که یک سازمان واحد برای اتصال محل های دفاتر خود (به عنوان مثال، سایت های تولید، دفاتر مرکزی، دفاتر از راه دور، مغازه ها) ایجاد می کند تا آنها بتوانند منابع رایانه ای را به اشتراک بگذارند.

شبکه خصوصی مجازی (Virtual private)

یک شبکه خصوصی مجازی (VPN) یک شبکه پوشش است که در آن برخی از پیوندها بین گره ها به جای سیم های فیزیکی توسط اتصالات باز یا مدارهای مجازی در برخی از شبکه های بزرگتر (به عنوان مثال اینترنت) انجام می شود. گفته می شود پروتکل های لایه پیوند داده شبکه مجازی در این حالت از طریق شبکه بزرگتر تونل می شوند. یک برنامه مشترک ارتباطات ایمن از طریق اینترنت عمومی است ، اما یک VPN نیازی به ویژگی های امنیتی صریح مانند تأیید اعتبار یا رمزگذاری محتوا ندارد. به عنوان مثال، VPN ها می توانند برای جدا کردن ترافیک جوامع مختلف کاربر از طریق شبکه زیربنایی با ویژگی های امنیتی قوی مورد استفاده قرار گیرند. VPN ممکن است عملکرد بهترین تلاش را داشته باشد یا ممکن است توافق سطح خدمات تعریف شده ای (SLA) بین مشتری VPN و ارائه دهنده خدمات VPN داشته باشد. به طور کلی، یک VPN دارای توپولوژی پیچیده تر از نقطه به نقطه است.

شبکه جهانی منطقه (Global area)

شبکه جهانی منطقه (GAN) شبکه ای است که برای پشتیبانی از موبایل از طریق تعداد دلخواه شبکه های بی سیم، مناطق تحت پوشش ماهواره ای و غیره استفاده می شود. چالش اصلی ارتباطات موبایل انتقال ارتباطات کاربر از یک منطقه تحت پوشش محلی به دیگری است. در IEEE Project 802، این شامل جانشینی از شبکه های بی سیم زمینی است.

انواع توپولوژی شبکه (Computer network)

انواع توپولوژی شبکه

طرح بدنی یک شبکه معمولاً از توپولوژیکی که گره های شبکه را به هم وصل می کند، از اهمیت کمتری برخوردار است. بیشتر نمودارهایی که شبکه فیزیکی را توصیف می کنند به جای جغرافیایی، توپولوژیکی هستند. نمادهای موجود در این نمودارها معمولاً پیوندهای شبکه و گره های شبکه را مشخص می کنند.

توپولوژی شبکه طرح یا سلسله مراتب سازمانی گره های بهم پیوسته یک شبکه رایانه ای است. توپولوژی های مختلف شبکه می توانند بر توان تأثیر بگذارند ، اما قابلیت اطمینان غالباً مهم است. با وجود بسیاری از فناوری ها ، مانند شبکه های باس، یک خرابی منفرد می تواند باعث خرابی کامل شبکه شود. بطور کلی هرچه ارتباطات بیشتری وجود داشته باشد ، شبکه قوی تر است. اما نصب آن گرانتر است.

طرح بندی های رایج عبارتند از:

  • شبکه باس (BUS): همه گره ها به همراه این رسانه به یک رسانه مشترک وصل می شوند. این طرح مورد استفاده در اترنت اصلی به نام 10BASE5 و 10BASE2 بود. این هنوز یک توپولوژی رایج در لایه پیوند داده است ، اگرچه انواع لایه فیزیکی مدرن به جای آن از پیوندهای نقطه به نقطه استفاده می کنند.
  • شبکه ستاره ای (Star): همه گره ها به یک گره مرکزی ویژه وصل می شوند. این طرح معمولی است که در یک LAN Wireless یافت می شود ، جایی که هر مشتری بی سیم به نقطه دسترسی مرکزی بی سیم متصل می شود.
  • شبکه حلقه ای (Ring): هر گره به گره همسایه سمت چپ و راست خود متصل است ، به گونه ای که همه گره ها به هم متصل هستند و هر گره می تواند با عبور از گره های سمت چپ یا راست به گره دیگری برسد. رابط داده توزیع شده فیبر (FDDI) از چنین توپولوژی استفاده کرده است.
  • شبکه مش (Mesh): هر گره به تعداد دلخواه همسایگان وصل می شود به گونه ای که حداقل از یک گره به هر مسیر دیگر حداقل یک مسیر عبور داشته باشد.
  • شبکه اتصال کامل (fully connected): هر گره به هر گره دیگر در شبکه متصل است.
  • شبکه در ختی (Tree): گره ها بصورت سلسله مراتبی مرتب شده اند.

طرح بدنی گره ها در یک شبکه لزوماً نشان دهنده توپولوژی شبکه نیست. به عنوان نمونه، با FDDI، توپولوژی شبکه یک حلقه است (در واقع دو حلقه ضد چرخش) اما توپولوژی فیزیکی اغلب یک ستاره است زیرا تمام اتصالات همسایه از طریق یک مکان فیزیکی مرکزی می توانند مسیریابی شوند. طرح بدنی کاملاً بی ربط نیست، با این حال، به دلیل اینکه مکان های مشترک لوله کشی و تجهیزات می توانند نقاط ضعف ناشی از مشکلاتی مانند آتش سوزی، خرابی برق و سیل را نشان دهند.

شبکه همپوشان (Overlay network)

شبکه همپوشان

شبکه همپوشان (Overlay network) یک شبکه رایانه ای مجازی است که در بالای شبکه دیگری ساخته شده است. گره های موجود در شبکه همپوشان توسط پیوندهای مجازی یا منطقی متصل می شوند. هر پیوند مربوط به یک مسیر، شاید از طریق بسیاری از پیوندهای بدنی، در شبکه زیرین باشد. توپولوژی شبکه پوشش ممکن است (و اغلب وجود دارد) با آنچه که در زیر وجود دارد متفاوت باشد. به عنوان مثال، بسیاری از شبکه های peer-to-peer، شبکه های همپوشانی هستند. آنها به عنوان گره های یک سیستم مجازی از لینک ها که در بالای اینترنت اجرا می شوند، سازماندهی می شوند. شبکه های همپوشان از زمان اختراع شبکه در هنگام اتصال سیستم های رایانه ای از طریق خطوط تلفن با استفاده از مودم ها قبل از وجود هر شبکه داده، وجود داشته است.

بارزترین نمونه شبکه پوششی، خود اینترنت است. اینترنت در ابتدا به عنوان همپوشان در شبکه تلفن ساخته شد. حتی امروزه، هر گره اینترنت می تواند با شبکه های زیرین شبکه های زیر مجموعه ای از توپولوژی ها و فناوری های متفاوت متفاوت ارتباط برقرار کند. وضوح آدرس دهی و مسیریابی وسیله ای است که امکان نقشه برداری از یک شبکه اتصال IP کاملاً متصل به شبکه اصلی آن را فراهم می کند. مثال دیگر شبکه همپوشان، جدول هشی توزیع شده است، که کلیدها را به گره های شبکه ترسیم می کند. در این حالت، شبکه زیرین یک شبکه IP است و شبکه overlay یک جدول (در واقع نقشه) است که توسط کلیدها نمایه شده است.

شبکه های همپوشان نیز به عنوان راهی برای بهبود مسیریابی اینترنت پیشنهاد شده است، از جمله تضمین کیفیت خدمات برای دستیابی به رسانه های با کیفیت بالاتر. پیشنهادهای قبلی مانند IntServ ،DiffServ و IP Multicast تا حد زیادی پذیرش گسترده ای را مشاهده نکرده اند زیرا به اصلاح کلیه روترهای موجود در شبکه نیاز دارند. نرم افزار پروتکل overlay، بدون همکاری ارائه دهندگان خدمات اینترنت. شبکه overlay هیچگونه کنترل در مورد مسیریابی بسته ها در شبکه زیرین بین دو گره overlay را ندارد، اما می تواند مثلاً توالی گره های پوشش را که یک پیام از قبل از رسیدن به مقصد خود عبور می کند، کنترل کند. به عنوان مثال، Akamai Technologies شبکه ای را پوشش می دهد که تحویل محتوا و کارآمد (نوعی چندپخشی) را فراهم می کند. تحقیقات آکادمیک شامل مواردی چون چند مرحله ای سیستم، مسیریابی انعطاف پذیر و کیفیت مطالعات خدمات می باشد.

دامنه سازمانی شبکه (Computer network)

شبکه ها معمولاً توسط سازمانهایی که صاحب آنها هستند اداره می شوند. شبکه های شرکت های خصوصی ممکن است از ترکیبی از اینترانت و اکسترانت استفاده کنند. آنها همچنین ممکن است دسترسی به شبکه به اینترنت داشته باشند، که هیچ مالک واحدی ندارد و تقریباً امکان اتصال جهانی نامحدود را فراهم می کند.

اینترانت

Intranet مجموعه ای از شبکه ها است که تحت کنترل یک نهاد اداری واحد قرار دارند. این اینترانت از پروتکل IP و ابزارهای مبتنی بر IP مانند مرورگرهای وب و برنامه های انتقال فایل استفاده می کند. نهاد اداری استفاده از اینترنت را در اختیار کاربران مجاز خود قرار می دهد. معمولاً یک اینترانت شبکه داخلی یک سازمان است. یک اینترانت بزرگ معمولاً حداقل دارای یک سرور وب است تا اطلاعات سازمانی را در اختیار کاربران قرار دهد. یک اینترانت همچنین پشت هر روتر در یک شبکه محلی قرار دارد.

اکسترانت

یک اکسترانت شبکه ای است که همچنین تحت کنترل اداری یک سازمان واحد است، اما از اتصال محدود به یک شبکه خارجی خاص پشتیبانی می کند. به عنوان مثال، یک سازمان ممکن است به برخی از جنبه های اینترانت خود دسترسی داشته باشد تا داده ها را با شرکای تجاری یا مشتریان خود به اشتراک بگذارد. این نهادهای دیگر لزوماً از منظر امنیتی مورد اعتماد نیستند. اتصال شبکه به یک اکسترانت اغلب، اما نه همیشه، از طریق فناوری WAN اجرا می شود.

شبکه تقابلی

شبکه تقابلی اتصال چندین شبکه رایانه ای از طریق یک فن آوری مسیریابی مشترک با استفاده از روتر است.

اینترنت

نقشه جزئی اینترنت مبتنی بر داده های 15 ژانویه 2005 که در opte.org یافت شده است. هر خط بین دو گره ترسیم می شود و دو آدرس IP را نشان می دهد. طول خطوط نشانگر تأخیر بین آن دو گره است. این نمودار کمتر از 30٪ از شبکه های کلاس C قابل دستیابی را نشان می دهد. اینترنت بزرگترین نمونه کار اینترنتی است. این یک سیستم جهانی از شبکه های رایانه ای دولتی، دانشگاهی، شرکتی، عمومی و خصوصی بهم پیوسته است. این مبتنی بر فناوری های شبکه سازی مجموعه پروتکل اینترنت است. این جانشین شبکه آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته (ARPANET) است که توسط دارپا وزارت دفاع ایالات متحده ساخته شده است. اینترنت از ارتباطات مش و Backbone شبکه نوری برای فعال کردن شبکه جهانی وب (WWW)، اینترنت اشیاء، انتقال فیلم و طیف گسترده ای از خدمات اطلاعاتی استفاده می کند.

شرکت کنندگان در اینترنت از روش های متنوعی از چند صد پروتکل مستند و معمولاً استاندارد سازگار با پروتکل اینترنت سوئیت و یک سیستم آدرس دهی (آدرس های IP) استفاده شده توسط اداره اعداد اختصاصی اینترنت و ثبت های آدرس استفاده می کنند. ارائه دهندگان خدمات و شرکت های بزرگ اطلاعات را در مورد میزان دسترسی به آدرس های خود از طریق پروتکل Border Gateway رد و بدل می کنند و یک شبکه مشرف به کار در مسیرهای انتقال را تشکیل می دهند.

Darknet

darknet شبکه ای است که معمولاً از طریق اینترنت در حال اجرا است و فقط از طریق نرم افزار تخصصی قابل دسترسی است. darknet یک شبکه ناشناس است که در آن اتصالات فقط بین peers قابل اعتماد، که گاهی به آنها "دوستان" (F2F) گفته می شود، با استفاده از پروتکل ها و پورت های غیر استاندارد است. Darknets با دیگر شبکه های همکار توزیع شده متمایز است زیرا اشتراک گذاری ناشناس است (یعنی آدرس های IP به صورت عمومی به اشتراک گذاشته نمی شوند)، و بنابراین کاربران می توانند با ترس کمی از دخالت های دولتی یا شرکت ها، ارتباط برقرار کنند.

گواهینامه ها و آزمون های شبکه (Computer network)

  • (Juniper Networks Certified Internet Associate or Specialist (JNCIA/JNCIS
  • (Network+ (CompTIA
  • +CompTIA's Security
  • (WCNA (Wireshark
  • (Cisco Certified Network Professional (CCNP
  • (Cisco Certified Internetwork Expert (CCIE
  • (Cisco Certified Entry Networking Technician (CCENT
  • (Cisco Certified Network Associate Routing and Switching (CCNA R&S
  • (Cisco Certified Design Associate (CCDA
  • (Cisco Certified Network Associate Cloud (CCNA Cloud
  • (Cisco Certified Network Associate Data Center (CCNA Data Center
  • (VMware Certified Professional 6 – Network Virtualization (VCP6-NV
  • AWS Certified Solutions Architect

لایه های شبکه

مدل ارتباطات Open Systems (مدل OSI) یک مدل مفهومی است که عملکردهای ارتباطی یک سیستم ارتباطی یا محاسباتی را بدون در نظر گرفتن ساختار و فن آوری داخلی اساسی آن، توصیف و استاندارد سازی می کند. هدف آن قابلیت همکاری سیستم های ارتباطی متنوع با پروتکل های ارتباطی استاندارد است. این مدل یک سیستم ارتباطی را به لایه های انتزاع تقسیم می کند. نسخه اصلی مدل دارای هفت لایه بود. یک لایه به لایه بالای آن خدمت کرده و توسط لایه زیر آن سرو می شود. به عنوان مثال، لایه ای که ارتباطات عاری از خطا را در سراسر شبکه فراهم می کند، مسیر مورد نیاز برنامه های بالای آن را فراهم می کند، در حالی که لایه زیرین بعدی را برای ارسال و دریافت بسته هایی تشکیل می دهد که محتوای آن مسیر را تشکیل می دهند. دو نمونه در یک لایه همانطور که توسط یک اتصال افقی در آن لایه متصل می شوند، تجسم می شوند. این مدل محصولی از پروژه Open Systems Interconnection در سازمان بین المللی استاندارد سازی (ISO) است.

هفت لایه شبکه عبارتند از:

  • Physical layer
  • Data link layer
  • Network layer
  • Transport layer
  • Session layer
  • Presentation layer
  • Application layer
آیا این نوشته را دوست داشتید؟